[Talk] 130417 คิซากิ ยูริอะ Ace, Leader, Legend!

เส้นทาง 8ปีในฐานะไอดอลของยูริอะเป็นเส้นทางที่กำลังจะจบลงในแบบที่คงไม่มีแฟนๆ ยูริอะตั้งแต่แรกๆ คนไหนจินตนาการออกแน่ๆ หรือแม้แต่เจ้าตัวเองก็คงคิดไม่ถึงเหมือนกัน

จากเคงคิวเซย์แยงกี้เลือดร้อนตัวน้อยๆ ศิษย์เอกของรุ่นพี่คุวาบาระ นักเต้นอันดับต้นๆ ของSKE จนถึงวันที่เป็นแถวหน้าของวงอย่างเต็มภาคภูมิ ขึ้นสู่ระดับTop 3ของวงและเป็นตัวเก็งที่ใครๆก็บอกว่าเป็นว่าที่กัปตันวง - เซนเตอร์คนต่อไปของ SKE
แล้วก็โดนย้ายไป AKB ในช่วงที่โมเมนตัมดีสุดๆทั้งตัววงและตัวเอง เพื่อไปหวังต่อยอด (...)

"ฉันไม่มีวันลืมเสียงเชียร์ตอนที่ได้โซโล่ Soredemo Sukidayo บนนาโกย่าโดมในคอนเสิร์ตSKEค่ะ จนถึงตอนนี้ฉันคิดว่านั่นเป็นจุดสูงสุดของชีวิตไอดอลของฉันแล้ว"

"ก่อนจะจบการศึกษาฉันอยากกลับไปยืนบนเวทีโรงละครSKEอีกเป็นครั้งสุดท้าย"

"สิ่งที่อยากทำแล้วยังไม่ได้ทำในAKBเหรอคะ..
คงเป็นเรื่องเพลงของรุ่น3มั้งคะ..รุ่น3 SKEน่ะ รู้ว่ามันยากอยู่แหละ"

จากANNเมื่อคืนที่ยูริอะประกาศแกรต

เราว่ามันก็เหมือนที่เรนะเคยพูดตอนประกาศแกรตนะว่า

เส้นทางที่เราเลือก เราไม่มีวันรู้ว่ามันเป็นทางที่ถูกหรือไม่ถูก เพราะการจะตัดสินเส้นทางนั้นมีแต่ต้องให้เวลาผ่านไปแล้วเท่านั้น
และสุดท้ายคนที่จะสร้างเส้นทางจากทางเลือกที่เราเลือก ก็มีแต่ตัวของเราเอง

ถึงจะเสียดายยูริอะที่ไม่ได้อยู่กับSKEต่อ แต่สำหรับแฟนยูริอะคนนึงก็อยากให้เค้ามีเส้นทางที่ไม่มีอะไรติดค้างหรือเสียใจกับชีวิตไอดอลที่เค้าเลือก ดีใจที่ยูริอะได้เจอเพื่อนดีๆที่AKBอย่างอันนิน

ยูริอะเป็นคนที่ทั้งร้องเพลงดี เต้นเก่ง และแสดงเก่งเป็นอันดับต้นๆของ 48G
วงวงนี้มันคงแคบไปสำหรับน้องแล้ว

ยูริอะจะเป็นLegend Member ของSKE48ตลอดไปแน่นอน

[Talk]ความหมายของ"ไอดอล" กับ SKE48 ซาคาโมโตะ มาริน

ท่ามกลางจากการเปิดตัวของ BNK48 ที่นำวัฒนธรรมไอดอลแบบ"ญี่ปุ่น"ถาโถมเข้าสังคมเน็ตของไทย
แน่นอนว่าเมื่อมีกระแส ก็ต้องมีเรื่องราวในแง่ลบ

"ทำตัวแบ๊วๆ น่ารัก ให้คนมาเปย์ไปวันๆ"
"ก็แค่แฟนจำลอง ขายฝันให้โอตะจิ้นเป็นแฟนไปวันๆ"

หลากคำครหาที่ผู้คนมีให้วัฒนธรรม"ไอดอล"
บ้างก็มาจากสายตาที่อคติเป็นทุนเดิม
บ้างก็พูดเรื่องจริง บ้างก็พูดเรื่องไม่จริง

แต่ในความเป็นจริงแล้ว"ไอดอล"ในสังคมญี่ปุ่นเป็นมากกว่า"แฟนจำลอง" สำหรับใครหลายคน

คุณเคยไหมกับเวลาที่เฝ้าติดตามผลงานทีมกีฬาหรือนักกีฬาที่คุณรัก
แล้วใจเต้นจนอยู่นิ่งไม่ได้ ยินดีกับความพยายาม ตื้นตันกับความสำเร็จ  น้ำตาไหลเมื่อเห็นความฝันของเขาเหล่านั้นเป็นจริงไปกับถ้วยแชมป์ หรือรางวัลส่วนตัว

การได้มองเห็นความพยายาม ความทุ่มเท การล้มลุกคลุกคลาน และ Passion ของคนบนจอไปจนถึงวันที่ความพยายามสร้างพลังบวก สร้างแรงบันดาลใจให้เราได้อย่างคาดไม่ถึง
นั่นแหละคือความหมายของการมีอยู่ของไอดอลที่จะทำให้คุณเนื้อเต้น เอาใจช่วย และทุ่มเทให้สุดใจ และอยากจะใช้ชีวิตให้เต็มที่อย่างไม่ยอมแพ้เด็กผู้หญิงพวกนี้
คือไอดอลเจ้าของสีประจำวงคือสีส้มแสดที่สื่อถึงความร้อนแรงและ Passion ของวงน้องแห่งนาโกยะที่ชื่อ SKE48 ที่โด่งดังในด้านความทุ่มเท บ้าพลัง จริงจัง และวัฒนธรรมประจำวงที่จะไม่มีวันทำอะไรครึ่งๆกลางๆเด็ดขาด

สำหรับ ซาคาโมโตะ มาริน เคงคิวเซย์ (เด็กฝึก) รุ่นที่ 8 ของ SKE48 เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลย

เด็กตัวสูงที่ยืนอยู่บนเวที เต้นสุดแรงเกิด ยิ้มแย้มเสมอ เรียนมัธยมปลายในโรงเรียนที่เด่นด้านเรียนและเข้าร่วมกิจกรรมชมรมเป็นประจำก่อนมาเข้า SKE48 คนนี้ ไม่น่าเชื่อว่าเคยเป็นฮิคคิโคโมริ ไม่ยอมไปโรงเรียน ไม่ยอมแม้แต่จะก้าวขาออกจากบ้าน จนกระทั่งเขาได้รู้จักกับวงไอดอลประจำเมืองอย่าง SKE48 ถึงมาอยู่จุดนี้ได้

เราอยากจะถ่ายทอดเรื่องราวของน้องมารินผ่านทางจดหมายวันเกิดที่ครอบครัวของน้องเขียนให้น้องในงานวันเกิดที่ผ่านมาค่ะ

"ถึง มาริน
สุขสันต์วันเกิดครบรอบ 15 ปีนะ
พวกเราถูกบอกมาตลอดว่า “เลี้ยงลูกทั้งที่อายุยังน้อยอยู่ต้องลำบากแน่ๆ” แต่การได้เห็นว่าลูกกินข้าวร่าเริงแค่ไหน เติบโตมาแข็งแรงขนาดไหน เราก็ไม่รู้สึกลำบากอะไรเลย
แต่ตอนที่เกือบจบชั้นประถม 6 สุขภาพของลูกก็ทรุดหนัก ด้วยความที่ขาดเรียนบ่อยก็ทำให้ลูกปรับตัวเข้ากับชั้นมัธยมต้นไม่ได้
ลูกมักจะคิดมากเกินไปเสมอว่าเพื่อนๆจะคิดยังไงกับลูก แถมยังมีช่วงที่ถึงขั้นไม่แม้แต่จะออกไปนอกบ้านในวันหยุด
จนกระทั่งได้รู้จักกับสเตจSKE ที่ทำให้ลูกออกไปข้างนอกบ้านได้อีกครั้ง
พูดตรงๆนะ พวกเราไม่สบายใจเลยที่เห็นลูกออกไปโรงละครSKEแทนที่จะไปโรงเรียน แต่ในเวลานั้นลูกมองโลกมืดมนมากๆ เอาแต่โทษตัวเองที่ไปโรงเรียนเหมือนคนอื่นไม่ได้ ถึงขั้นที่ปฏิเสธความเป็นตัวเอง เพราะแบบนั้น เราเลยคิดว่ามันก็ไม่แย่อะไรหรอก ถ้าลูกจะไปที่นั่นแล้วทำให้รู้สึกดีขึ้นมาได้
มารินเอาแต่ดูSKE พูดถึงSKE และฟังแต่SKE เพราะลูก ทำให้พวกเราถูกดึงตามกระแสและคุ้นเคยกับSKEไปด้วย เอ้อ แถมในรถก็ห้ามเล่นเพลงอื่นนอกจากเพลง SKE ด้วยนะ
ลูกเริ่มไปดูการแสดงที่โรงละครSKEได้ด้วยตัวเอง เรียนรู้วิธีขึ้นรถไฟไปไหนคนเดียวครั้งแรกเพื่อที่จะไปร่วมอีเวนท์ และตอน ม.2 ลูกก็กลับไปโรงเรียนได้อีกครั้ง แถมยังเข้าร่วมชมรมอย่างขยันขันแข็งทุกวันเลยด้วย!
มีเวลาแค่นิดเดียวที่ใช้เตรียมตัวในการสอบเข้ามัธยมปลาย แต่ก็ลูกทำเต็มที่และได้คะแนนสูงเกินค่าเฉลี่ย
เราจินตนาการไม่ออกเลยว่าชีวิตของลูกตอนนี้จะเป็นยังไง ถ้าไม่มี SKE48
ตอนนี้ลูกก็ได้มาอยู่ในSKEที่รัก ได้เวลาตอบแทนสิ่งที่SKEทำให้ลูก
ขอให้พยายามเต็มที่เพื่อที่จะมอบรอยยิ้มสื่อถึงใจแฟนๆ และเป็นคนที่สามารถเป็นเสาหลักให้SKEได้
มาริน ขอบคุณนะที่เกิดมาเพื่อพวกเรา มาริน ลูกและพี่คือสมบัติล้ำค่าของพวกเรา
เพราะแบบนั้นขอให้รักษาดูแลและเห็นค่าในตัวเองอยู่เสมอ เมื่อไหร่ที่มีอุปสรรค เราจะก้าวผ่านมันไปด้วยกัน ในฐานะครอบครัว

ขอโทษสำหรับจดหมายยาวๆนี้ด้วยนะคะ ในท้ายที่สุด อยากจะขอขอบคุณแฟนๆทุกคน ฝ่ายจัดการ และเหล่าเมมเบอร์ที่ร่วมกันจัดงานอันแสนวิเศษนี้ให้ลูกสาวของพวกเรา

เธอเพิ่งจะเริ่มก้าวแรกบนทางเดินใหม่ อาจจะขาดความมั่นใจไปบ้าง แต่ช่วยสนับสนุนเธอด้วยนะคะ
จาก ปะป๊า ม่ะม๊า และน้องสาว"

หลังจากอ่านจดหมายจบแล้ว น้องมารินก็พูดเป้าหมายในชีวิตไอดอลของตัวเองตามนี้ค่ะ

"ก่อนอื่นเลย ต้องขอบคุณทุกท่านที่จัดงานแสนวิเศษนี้ให้ฉันค่ะ
ก็ตามที่บอกในจดหมาย ช่วงมัธยมต้นฉันไปโรงเรียนไม่ได้เลย แต่เพราะพลังที่ได้รับจาก SKE ฉันก็มายืนอยู่ตรงนี้แล้วค่ะ!
แม้แต่หลังจากที่เข้า SKE มาแล้ว แม่ฉันก็คอยถามตลอดว่า “ลูกจะเข้า SKE จริงๆ เหรอ ลูกจะสอบเข้า(ม.ปลาย)ปีนี้แล้วนะ?” แต่ถึงจะพูดแบบนั้น แม่ก็บอกฉันว่าอย่าขาดเรียนมากแล้วกัน
คอยรับส่งฉันหลังโรงเรียนเลิก หรือแม้แต่เวลาที่ฉันฝึกซ้อมจนดึก แม่ก็ยังคอยรับส่งฉันทุกวัน
ขอบคุณมากจริงๆค่ะ
ถ้าไม่มี SKE คงไม่มีตัวฉันที่ยืนอยู่ตรงนี้ คงจะได้แต่ขังตัวเองอยู่ในบ้าน ไม่ได้ไปแม้แต่โรงเรียน
เพราะแบบนั้นฉันเลยอยากตอบแทน SKE48 ให้ได้ค่ะ
ในงานวันเกิดส่วนใหญ่ ทุกคนมักจะพูดอะไรประมาณว่า “ฉันจะเป็นไอดอลเบอร์หนึ่งของญี่ปุ่น！” หรือ “ฉันอยากจะเป็นไอดอลเบอร์หนึ่งของโลก” แต่สิ่งที่ฉันต้องการมีเพียงการอยากทำให้ SKE48 เป็นที่รู้จักของผู้คนมากขึ้นไปอีก ทำให้ผู้คนรับ SKE48 เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตพวกเขาให้ได้ค่ะ
ขอบคุณมากจริงๆและเพื่อให้การนั้นเป็นจริง
ฉันจะพยายามทุ่มเทเต็มที่ในทุกสิ่งที่ทำ และมอบรอยยิ้มให้แก่ผู้คนมากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
จากนี้ไปก็ขอแรงสนับสนุนจากทุกคนด้วยนะคะ!
ขอบคุณมากค่ะ ช่วยสนับสนุนSKE48ด้วยกันนะคะ"

ไม่จำเป็นต้องเป็นไอดอลเบอร์หนึ่ง แต่อยากจะเป็นไอดอลที่ได้ช่วยชีวิต ได้เป็นแรงบันดาลใจของใครต่อใครได้มากขึ้นซักคน เหมือนที่ตัวเองได้รับมาก็ยังดี

ทันทีที่น้องพูดประโยคนี้จบ น้องมารินก็คือไอดอลเบอร์หนึ่งของเราแล้วค่ะ :)

นี่คงเป็นอีกความหมายของไอดอล ที่ไม่ใช่แค่แฟนมโน ไม่ใช่แค่ขายแบ๊วไปวันๆ
แต่ยังเป็นคนที่นอกจากจะไล่ตามความฝันของตัวเองแล้ว ก็มอบความฝันและแรงบันดาลใจให้ใครต่อใครด้วย

ไอดอลที่ตระหนักว่าตัวเองซักวันคงจะเป็น"ส่วนหนึ่ง"ในชีวิตของใครซักคนแบบนี้ ไม่ว่ายังไงก็คงไม่ทำให้เราผิดหวังแน่ๆ

ทำให้เรานึกถึงสปีชของมัตสึอิ เรนะ ในการเลือกตั้งครั้งสุดท้ายของเจ้าตัว ว้่าในชีวิตไอดอล 5-6 ปีที่ผ่านมา เขาได้เป็น"ส่วนหนึ่ง" ในชีวิตของใครต่อใครมากมายอย่างไม่ทันรู้ตัว

แต่บางทีอาจจะไม่ใช่แค่ส่วนหนึ่ง ในบางห้วงเวลาเขาอาจจะเป็น"ทุกอย่าง"ของใครบางคนเลยก็ได้

ต่อให้ใครต่อใครจะดูถูกเส้นทางนี้มากแค่ไหน ตราบใดที่ SKE48 ยังมีไอดอลที่ยึดมั่นในหลักการนี้อยู่
 ก็เป็นเรื่องสวยงามเสมอกับการที่มีคนที่ตั้งเป้าจะเป็นเป้าหมายหรือแรงบันดาลใจของใครซักคน หรือแม้แต่ส่งต่อความฝันให้ใครต่อใคร

 สุดท้ายเมื่อได้เฝ้ามองคนแบบนี้ ได้มองเค้าไล่ตามความฝันของตัวเอง ถึงจะเลยวัยหรือไม่ได้อยากเป็นไอดอลกับเค้าเลย (ฮา)

เราก็รู้สึก Inspired และอยากทำอะไรเพื่อคนอื่นให้ได้อย่างเด็กพวกนี้นะ

(91) [SKEUpdate] SKE49 เวอร์ชั่นสอง !

[SKE48- AKB49 renai kinshi jourei Musical]

จบไปอย่างสวยงามกับละครเวที AKB49 ทั้ง 12 รอบ ที่ SKE48 เอากลับมาเล่นใหม่เป็นครั้งที่สอง
หลายคนอาจไม่รู้ว่าคราวนี้มีถ่ายทอดสดตามโรงหนังด้วย (จำกัดจำนวนโรง)
และครั้งที่แล้วซึ่งแสดงนำโดยนาโอะ เรียวฮะ มิยามาเอะและชูริ ก็มีแผ่นบลูเรย์วางขายทั่วไปแล้วด้วย (จากตอนแรกที่ขายเฉพาะใน shop48)

เห็นแล้วชื่นใจค่ะ อีโมติคอน smile

เด็กพวกนี้ทุ่มเทกันถึงขนาดที่ว่ายอมไปเปลี่ยนลุคกันจริงๆ อย่างรอบที่แล้วพี่นกก็ไปย้อมผมแดงจริงๆ คราวนี้สุดาก็ไปตัดผมออกจริงๆ //เห็นแล้วนึกว่าอุทาดะ ฮิคารุ ฮาาาาาาาา
บางคนก็ทุ่มเทจนเจ็บ อย่างมาซานะเนี่ยปวดหลังจนต้องขอพักไม่ขึ้นสเตจวันพรุ่งนี้ //เหมือนตอนเรนะเล่นมาจิสุกะก็เล่นทั้งๆที่เจ็บเท้า

...รัก...

ส่วนตัวเราชอบละครเวทีเรื่องนี้มาก เนื้อเรื่องสนุกก็ส่วนนึง

 บางคนอาจจะคิดว่าเอากลับมาเล่นใหม่มันไม่น่าเบื่อไปหน่อยเหรอ เนื้อเรื่องก็เดิมๆ...

สิ่งสำคัญของละครเวทีคือการแสดงที่ออกมาแต่ละรอบมันจะไม่เหมือนเดิม ถึงบทจะบทเดิมก็ตาม ยิ่งเปลี่ยนนักแสดง ก็ยิ่งเพิ่มสีสันให้ตัวบทเอง อย่างฮิโรโกะเวอร์ชั่นแซลลี่ (โซวดะ ซารินะ) เนี่ย...มันได้ฟีลโอเน่จังสุดอีโรติกมากๆ ฮาาาาาา เรานี่แอบลุ้นฉากเลิฟซีนเลย //ไม่มี!!!

แต่เหนืออื่นใดที่ทำให้เราคิดว่าละครเวทีเรื่องนี้มันดีมากๆคือ มันทำให้เด็กๆแต่ละคนได้พัฒนาสกิลตัวเอง ทั้งการร้องสด การเต้น การแสดงสีหน้าและอารมณ์ ฯลฯ เป็นประสบการณ์ดีๆที่ให้เด็กๆเราได้เก็บเกี่ยวไว้ นอกจากนี้ยังทำให้ทุกคนรักกันมากขึ้น สนิทกันมากขึ้นด้วย

ยังไม่หมดนะ เพราะบทของเรื่องนี้เป็นเรื่องของเคงคิวเซย์ซึ่งค่อนข้างจะใกล้ตัวเด็กๆ มันทำให้เข้าถึงอารมณ์ของเรื่องได้ง่าย
พี่นกเคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่าละครเวทีเรื่องนี้ทำให้รู้สึกถึงความร้อนแรงในตอนเริ่มต้น เค้าอยากเห็นทุกคนรู้สึกแบบนี้อยู่ตลอด พอถูกถามว่าอยากให้อนาคตของ SKE เป็นยังไง...พี่เค้าก็บอกว่า 

"ความรู้สึกที่อยากก้าวข้ามรุ่นพี่ไปให้ได้...อยากให้พวกเราเป็นวงที่รู้สึกแบบนั้น"

...ช่างร้อนแรง...

แล้วก็ไม่ใช่แค่เด็กๆเท่านั้นนะที่สนิทกัน นี่สนิทกันยันผู้กำกับ สตาฟฟ์และนักแสดง undercast (นักแสดงที่คอยประกบแต่ละบทเพื่อช่วยเรื่องการแสดงของพวกนักแสดงมือใหม่)
สนิทแบบมีรูปที่ถ่ายด้วยกันเยอะมากกกกกกก
ไม่ใช่แค่ AKB49 ครั้งนี้ แต่ครั้งก่อนก็สนิทถึงขั้นที่ว่าเด็กๆโดนด่าจนร้องไห้ พวกนักแสดง undercast ร้องไห้ตามเลย มีการให้ของขวัญกันหลังจบงาน ซึ้งมากๆ ไปหาเบื้องหลังของคราวที่แล้วมาดูได้ บางทีเราก็แอบคิดว่าจริงๆที่เอากลับมาเล่นครั้งนี้อาจจะเป็นทีมสตาฟฟ์เองนี่แหละที่อยากทำงานกับเด็กๆวงนี้อีก...ประทับใจ...

ขอบคุณที่ให้เด็ก SKE ได้มีโอกาสดีๆแบบนี้ และถ้าเป็นไปได้อยากให้ได้เล่นวนไปจนครบทั้งวงเลย ฮาาาาาา

ก็เหมือนที่จูรินะบอกว่า "เป็นละคร 49 ที่ทั้งเสียน้ำตามากที่สุด ทั้งหัวเราะมากที่สุด สิ่งที่ได้ดูมันคือ SKE49!!"
ครั้งนี้ก็ช่วยทำแผ่นออกมาขายด้วยนะ!!! (นี่จูรินะไม่ได้บอก เราบอกเอง ฮาาา)
นอกจากพวกเมมเบอร์จะมาดูด้วยแล้ว พวกที่แกรดไปแล้วก็มาดูหลายคนเลย กำลังใจเพียบ //อยากจะร้องไห้

นั่นแหละค่ะ AKB49 หรือถ้าจะเรียกให้ถูกก็คงต้องเป็น SKE49 ล่ะ

อ่อ...อย่าไปพูดถึงเรื่องนี้กับพี่อายะล่ะ มันน่าช้ำใจ!!

แต่ก็ต้องขอบคุณพี่อายะนะคะ เพราะไม่งั้นแซลลี่คงไม่พบรักแบบนี้ ถถถถถ

by 91

(Talk) จนถึงวันซึ่งก้อนกรวดถูกเจียระไนเป็นเพชร SKE48 โคอิชิ คุมิโกะ

โพสต์นี้อยากจะเล่าเรื่องของหินน้อย หรือคุมิจัง
สาวน้อยหน้าสวยเสียงแหลมติ่งเคป๊อบให้ทุกคนฟัง (ฮา)
คุมิโกะเป็นดราฟท์รุ่นหนึ่งที่ได้เดบิวท์เป็นคนแรกๆ
 เป็นเด็กที่หลงใหลในความเป็นไอดอลเลยตัดสินใจมาสมัครออดิชั่นดราฟท์
และถูกเลือกมาโดยทีมEที่เรนะเป็นลีดเดอร์ตอนนั้น
และมัตสึอิ เรนะคนนั้นก็เป็นคนเดียวกับที่ทำให้น้องร้องไห้ กลัว แต่ก็รักจนระดับที่เรียกว่า"คุณแม่" เลยทีเดียว(ฮา)
ก่อนน้องจะขึ้นสเตจBoku no Taiyouครั้งแรก น้องได้ซ้อมตัวต่อตัวกับเรนะ

คุมิบอกว่าตอนนั้นกลัวเรนะมาก เรนะไม่ยิ้มเลยแม้แต่นิดเดียว
 ร้องไห้ไม่หยุดแถมบอกอีกว่า"ผิดหวัง"ในตัวคุมิโกะ
ตอนนั้นรู้สึกแย่มากที่ทำให้คนที่เลือกเค้ามาผิดหวัง
เลยซ้อมไม่กินไม่นอนจนครูต้องขอให้หยุด
วันต่อมาเรนะแคนเซิลแผนการตัวเองวันนั้นแล้วมาดูคุมิโกะซ้อมอีกวัน
เป็นวันก่อนขึ้นสเตจโบคุไทพอดี
ตอนนั้นพอซ้อมให้ดูจนสุดแรงเสร็จ เรนะก็ไปปรึกษาคุยอะไรนิดหน่อยกับครูสอนเต้นฃ ตอนแรกคุมิคิดว่าคงไม่ได้ขึ้นแล้วแน่ๆ
แต่เรนะก็มาบอกว่ายินดีด้วยนะ แล้วกอดเธอไว้แน่น ฃคุมิบอกว่าเป็นความทรงจำที่มีความหมายมากๆ และจะไม่มีวันลืมเลย
และทั้งๆที่เข้มงวดขนาดนั้น
แต่ทวิตเตอร์เรนะในวันที่คุมิโกะเดบิวท์ มีแต่ความภูมิใจและบอกทุกคนว่า

"สเตจแรกต้องไปได้สวยแน่ๆ เพราะฉันเชื่อว่าเธอคือเด็กที่จะเปล่งประกายกว่าใคร" (ซึนเดเระ..)

เรนะชอบมาขอโทษเค้าว่าขอโทษนะที่เข้มงวดเกินไป
 แต่สำหรับเค้าแล้วมันเป็นความรักจากเรนะที่เค้าสัมผัสได้และเค้าคงไม่มีวันเต้นRiverได้ขนาดนี้ในสเตจจบการศึกษาที่ไม่มีเรนะที่คอย เข้มงวดอยู่เสมอ
แม้แต่ในแพมเพลทคอนจบการศึกษาเรนะ คุมิโกะก็บอกว่าสิ่งที่เค้าอยากทำคือเต้นRiver
เพราะเป็นเพลงที่ทำให้SKEเลือกเค้ามา จากตอนนั้นยังเต้นไม่ดีเลย อยากให้เรนะซังเห็นว่าเค้าโตขึ้นขนาดไหน..
หลังเดบิวท์สเตจ คุมิโกะก็เขียนเมล์ยาวมากถึงเรนะ ว่าซักวันจากก้อนกรวด เค้าจะเป็นเพชรที่เปล่งประกายให้ดู
หินน้อยในวันนั้นโตมาเป็นเพชรที่เปล่งประกายในวันนี้แล้วนะ ><

"ช่วงเวลา2ปีครึ่งที่ร่วมไล่ตามความฝันมาด้วยกัน จะไม่มีวันลืมเลยค่ะ"

เป็นคำพูดในบลอคสุดท้ายของคุมิโกะแด่แฟนๆ
คุมิโกะถึงจะออกจากวงการบันเทิงหลังจากนี้ แต่เราก็ดีใจที่ช่วงชีวิตในSKE48ของคุมิโกะ
เป็นช่วงเวลาที่คุมิโกะพูดออกมาได้ว่า "มีความสุขที่สุดในชีวิต" และ "จะไม่มีวันลืม"
ทั้งๆที่เขียนถึงคุมิโกะแท้ๆ แต่มีเรื่องเรนะเต็มไปหมด(ฮา) เอามาจากบลอคเกือบสุดท้ายของคุมิโกะแหละค่ะ
80%ของบลอค
เพราะน้องบอกว่า เรนะเป็นคนที่เฝ้ามองเค้าตั้งแต่วันแรก จนวันสุดท้ายที่อุตส่าห์มาดูสเตจจบการศึกษาด้วย
ไม่อยากจะเชื่อเลย ทั้งๆที่ทุกคนบอกเรนะซังไม่มาแหงๆแท้ๆ (โดนหลอก ฮา)
เค้าจะไม่มีวันเล่าเรื่องราวชีวิตของเค้าโดยปราศจากชื่อของมัตสึอิ เรนะ ได้เลย
คุณแม่ของเด็กดราฟท์
ขอบคุณที่ทำให้เรารู้จักไอดอลที่ชื่อโคอิชิ คุมิโกะ สนุกมากจริงๆ ><

 #ร้องไห้หนักมาก

เชิญชมRiver ของน้องหินน้อยที่เปล่งประกายเป็นเพชรแล้วกันค่ะ 

 ขออนุญาตคุณAKB48THTยกบลอคของคุมิโกะมาแปะในนี้ด้วย :)

เรื่องโคเอ็นจบการศึกษา( 石 ・ω・)つ⌒●
2016.02.25 21:24

โคเอ็นจบการศึกษาจบแล้วค่ะ
(ขอโทษที่อัพช้านะคะ)

เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากจริง ๆ

ดีใจจริง ๆ นะที่ตัวเองได้เข้า SKE

ตั้งแต่ประกาศจบการศึกษาจนถึงโคเอ็นจบการศึกษาเป็นเวลาแป๊บเดียวเท่านั้นเอง

เลยไม่รู้สึกเลยว่ามันเป็นความจริง....

จริง ๆ แล้ว ตอนนี้ก็ด้วยนะ

นี่ฉันจบการศึกษาแล้วจริง ๆ เหรอ ฮ่า ๆ

พอจบการศึกษามาแล้ว
ก็ตระหนักได้ว่า
ดีจริง ๆ นะที่ได้เข้า SKE
เพราะเป็น SKE นี่แหละฉันถึงมีความสุขได้ขนาดนี้


แต่ช่วงแรก ๆ ที่เข้า SKE ฉันไม่เอาไหนเอาซะเลย ก็รู้สึกตกใจเหมือนกันที่ตัวเองมาได้ขนาดนี้

ที่มาได้ขนาดนี้ทั้งหมดเป็นเพราะแฟน ๆ ทุกคนนะคะ

เอาจริง ๆ ก็มีคนบอกเหมือนกันว่าเร็วไปรึเปล่า
แต่ฉันว่าจะเร็วจะช้ามันไม่เกี่ยวกันหรอก

เพราะความเร็วในการค้นพบความฝันของตัวเองก็ต่างกันไปตามแต่ละคนอยู่แล้วนี่นา

แล้วฉันก็คิดว่าเราอยู่มานานแค่ไหนก็ไม่สำคัญเท่าเราผ่านอะไรมาบ้างต่างหาก

แม้จะเป็นเวลาแค่สองปีครึ่ง แต่เป็นช่วงเวลาที่ฉันได้อุทิศตัวเองอย่างจริงจังก็เลยไม่รู้สึกเสียใจเลยค่ะ!!


ในช่วงเวลาสองปีครึ่งนี้

ฉันได้ออกรายการวาไรตี้เยอะแยะ
ได้เล่นโคเอ็นตั้งแต่วันแรกเลยด้วย
แถมยังได้จัดรายการวิทยุตั้งเยอะ
พอจบการศึกษามาแล้ว พวกเด็กดราฟท์คนอื่นก็มาบอกฉันว่าช่วงแรก ๆ มีแต่คุมิจังที่ได้งานเยอะแยะ ก็เลยรู้สึกอิจฉาฉันมากเลยนะ

แต่อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งยืนของฉันก็เคยถูกเลื่อนไปอยู่แถวหลังบ้าง เคยไม่ได้เล่นโคเอ็นบ้างก็มีเหมือนกันนะ
ในทีม E มีแต่ฉันคนเดียวที่ไม่มีตำแหน่งยืนของตัวเอง พอซ้อมเสร็จก็ไปร้องไห้ในห้องน้ำก็เคยค่ะ
(ตอนนั้นอายะซังมากอดปลอบ เมซังก็มาลูบหลังให้ด้วยล่ะค่ะ(*^^*))

ผ่านประสบการณ์มากมาย
แม้ว่าจะไม่ได้มีแต่เรื่องดี ๆ เท่านั้น
แต่เพราะมีประสบการณ์อันน่าเจ็บใจอยู่ด้วยนี่แหละ

ที่ทำให้ตอนนี้ฉันควรรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากนะ

ฉันเป็นเด็กติดทีวีค่ะ

พอได้ดู AKBซังกับSKEซังผ่านทางรายการเพลง
แล้วก็คิดว่ามันช่างเป็นโลกที่สว่างไสวอะไรขนาดนั้นนะ

แต่พอตัวเองได้เข้ามาในวงการนี้จริง ๆ ก็พบว่า
เบื้องหลังเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อแห่งความพยายามกับน้ำตาแห่งความเจ็บใจ
ทุกคนแข่งขันกันอย่างรุนแรงในเชิงความหมายที่ดี

เป็นโลกที่แค่มองผ่านทีวีอย่างเดียวจะไม่มีวันเข้าใจได้เลยจริง ๆ ค่ะ

พูดตามตรง ฉันมักจะร้องไห้อยู่บ่อย ๆ ร้องไห้เพราะโดนต่อว่าเป็นประจำเลยล่ะค่ะ

แต่ว่านะ

สิ่งที่ลอยขึ้นมาในหัวตอนนั้น
ก็คือรอยยิ้มของแฟน ๆ ค่ะ

แฟน ๆ คอยให้กำลังใจฉัน คอยสนับสนุนฉัน เหมือนกับครอบครัวไม่มีผิด


แค่ได้พบกับแฟน ๆ ฉันก็สามารถยิ้มได้อย่างเป็นธรรมชาติแล้วก็ได้รับความกล้ามาอีกว่า พยายามต่อไปนะเรา

ฉันอยู่มาได้ด้วยรอยยิ้มค่ะ
ขอบพระคุณมากจริง ๆ นะคะ

แฟน ๆ คือทรัพย์สมบัติของฉัน

จากนี้แฟน ๆ ทุกคนก็จะอยู่ในใจฉันตลอดไปค่ะ!! ไม่ลืมหรอกนะคะ!!!(*^^*)


แล้วก็ แล้วก็ ในโคเอ็นจบการศึกษา

เหมือนว่ามัตสึอิ เรนะซังจะมาดูด้วยล่ะค่ะ
เชื่อมั้ยล่ะ?
เพิ่งผ่านมาสองวันแต่ฉันยังต้องหยิกแก้มตัวเองอยู่ว่าไม่ใช่ความฝันใช่มั้ย


อุตส่าห์มาดูตั้งแต่แรกเลยล่ะค่ะ

ไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ นะ

ก็ทั้งพวกรุ่นพี่ ทั้งรุ่นเดียวกัน
เอาแต่บอกว่าเรนะซังไม่มาหรอก ไม่เห็นจะอยู่เลย ฮือ

ทานิซังก็เหมือนกัน ตอนแรกก็เห็นพูดอยู่ว่ามีคนที่หน้าตาเหมือนเรนะซังอยู่ด้วยนะ
แต่จู่ ๆ ก็เปลี่ยนเรื่องไปพูดถึงว่าฉันหน้าตาเหมือนชิบาซากิ โคซังซะงั้นแหละ เดี๋ยวร้องไห้เลยนี่! ฮ่าๆ

เรนะซังก็นะ ฮือ

ส่งเมลมาด้วยแหละ

บอกว่า

ขอให้สนุกกับโคเอ็นวันนี้นะ

แค่นี้เองค่ะ เป็นเนื้อหาที่ชวนให้คิดว่าต้องไม่มาดูแหง ๆ เลย

แต่พอโคเอ็นจบ เรนะซังก็อยู่รอฉันด้วย

ก็ฉันดูทั้งนิทเช่เซนเซย์ ทั้งFragileด้วยนี่นา

มีเรนะซังตัวเป็น ๆ ที่อยู่ในละครมาอยู่ตรงนี้

มีคุณแม่อยู่ด้วยที่นี่

ฉันร้องไห้จนมองไม่เห็นหน้าเรนะซังเลย
แถมยังจำไม่ได้ด้วยว่าคุยอะไรกันไปบ้าง

พอคุยกับเรนะซังทีไร ฉันก็มักจะร้องไห้ทุกทีเลยค่ะ


ตอนซ้อมเดบิวท์ Boku no Taiyou
ที่ฉันต้องซ้อมตัวต่อตัวกับเรนะซัง ฉันก็ร้องไห้


เรนะซังน่ากลัวมากเลยล่ะค่ะ

แต่พอมีกำหนดโคเอ็นเดบิวท์ เค้าก็มากอดฉันแน่นเลย

ฉันยังจำได้อยู่เลยว่าเค้ามาดูโคเอ็นเดบิวท์แล้วก็เขียนอะไรมากมายลงในทวิตเตอร์ด้วย

เค้าคอยรับฟังปัญหาของฉันตลอด

เรนะซังคอยอยู่ข้างกายฉันเสมอเลยล่ะค่ะ （；＿；）

เรนะซังคอยเฝ้าดูฉันมาตั้งแต่ครั้งแรกจนครั้งสุดท้าย


คุณแม่ของเด็กดราฟท์อย่างพวกเราเจ๋งที่สุดเลย （；＿；）


ฉันมีความสุขมากนะคะที่ได้รับความรักมากมายจากเรนะซัง

แต่เรนะซังก็มาขอโทษฉันอยู่ตลอดเลยว่า
ขอโทษนะที่เข้มงวดไปบ้าง

เพราะฉะนั้น นี่ไม่รู้ว่าเรนะซังจะได้อ่านหรือเปล่านะ
แต่ฉันอยากบอกมาก ๆ เลยว่า ถ้าเรนะซังไม่เข้มงวดกับฉันล่ะก็ ฉันคงไม่มีวันเต้น RIVER ได้ขนาดนั้นแน่นอนเลยล่ะค่ะ!! ฮ่า ๆ

ฉันรักเรนะซังที่สุดเลย

เรนะซังสื่อความรักที่มีต่อฉันมาให้สัมผัสได้มากพอแล้วล่ะ

สัมผัสได้จริง ๆ นะคะ!!!!!


พออ่านจดหมายจากเรนะซังแล้วก็รู้สึกประทับใจมาก

จนเผลอหลุดปากพูดออกไปว่า "เรนะนี่เรนะจริง ๆ " ฮ่า ๆ


ขอโทษนะคะ

ฉันโชคดีมากมากมากที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าทีม E ที่มีเรนะซังอยู่ค่ะ


รู้สึกซาบซึ้งคุณแม่มาก ๆ สำหรับช่วงเวลาอันแสนสุขที่ไม่อาจลืมได้ชั่วชีวิต


ให้ฉันเล่าชีวิตของตัวเองโดยขาดเรื่องของมัตสึอิ เรนะซังให้คนอื่นฟังไม่ได้หรอก(*^^*)


ดีจริง ๆ นะคะที่ฉันได้เข้า SKE !!!!!＼(^o^)／


และฉันก็ตั้งใจจะปิดม่านตัวเองด้วยบล็อกเรื่องโคเอ็นจบการศึกษานี้ล่ะค่ะ


ทุกท่านที่อยู่ในโลกของคุมิคุมิ
ฉันจะเติบโตขึ้นมากกว่านี้และเป็นผู้ยิ่งใหญ่ให้ได้
เพราะงั้น อย่าลืมกันนะ!! (*^^*)


ขอบพระคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้เลยค่ะ


2016.2.25 โคอิชิ คุมิโกะ

 จาก https://twishort.com/Epbkc

(Talk) "รับรู้อยู่นะ..ว่าปาฏิหาริย์จะมาถึง" SKE48 มิยาซาวะ ซาเอะ

"ว่าด้วยเรื่องของเซมบัตสึซิงเกิลถัดไปของSKE
รู้สึกขอบคุณมากค่ะที่ได้รับเลือก แต่ว่าฉันจะไม่ได้เข้าร่วมในงานจับมือของซิงเกิลนั้น
"ถ้าเป็นไปได้อยากให้เมมเบอร์คนอื่นได้โอกาสนี้ได้ไหม.."
ก็เลยลองคุยกับสตาฟซังไปแบบนี้ค่ะ"

โมบาเมะซาเอะว่าด้วยเรื่องเซมบัตสึในซิงเกิลสุดท้ายของ SKE48

จากวันแรกของซาเอะกับวงSKE48 เราในฐานะแฟนSKEคนหนึ่งก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าซาเอะกับSKEจะสามารถมีความรู้สึกและเป้าหมายร่วมกันได้ขนาดนี้
 ซาเอะที่พูดออกมาและทำจริงๆว่าเค้าอยากจัดคอนเสิร์ทจบการศึกษาที่นาโกย่า และได้จัดคอนในไกชิฮอลล์ที่เป็นฮอลล์ที่เต็มไปด้วยความทรงจำของSKE
ครั้งล่าสุดที่SKEจัดคอนเสิร์ทที่นี่คือคอนเสิร์ทจบการศึกษาของเมมเบอร์9คน

และที่สำคัญคอนเสิร์ทนี้ทั้งสองวัน เป็นคอนเสิร์ทSKE48ของแท้จริงๆ โดยไม่มีเมมเบอร์AKBคนไหนมาขึ้นเลย ทั้งๆที่ความจริงซาเอะจะเรียกมาก็ได้ ใครๆก็อยากมาส่งเค้าอยู่แล้ว
และแฟนๆก็คิดไว้อยู่แล้วว่ายังไงอย่างน้อยก็คงมีรุ่น2มา แต่ดันไม่มีเลย

ทั้งสปีชจบการศึกษาที่ซาเอะบอกว่า ตอนเค้าไปSNHใครๆก็หวังให้เค้าสร้างมันขึ้นมา
แต่พอมาSKEมันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก SKE คือวงที่สมบูรณ์อยู่แล้ววงหนึ่ง เค้าเคารพในข้อนี้
และจะคิดว่าเค้าจะทำเพื่อวงวงนี้ได้ในทางไหนบ้าง

ซึ่งตรงใจเราในฐานะแฟนSKEคนนึงมาก
ว่ากันจริงๆแล้วตัวซาเอะกับชื่อเสียงในฐานะเมมเบอร์ระดับตำนานของAKBจะไม่มีความหมายเลย
ถ้าขณะอยู่ในวงเค้าไม่ได้ทำเพื่อพวกเรา
นี่คงเป็นเคล็ดลับในการชนะใจแฟนSKEของซาเอะ
ไม่มีแฟนSKEคนไหนไม่ชอบคนที่ทุ่มเทเพื่อวงหรอก :)

ทั้งภาพที่ไกชิฮอลล์ถูกย้อมเป็นสีฟ้า-เหลือง (สีประจำตัวของซาเอะในSKE)
และสีส้มในตอนเริ่มคอนเสิร์ท (สีประจำวงSKE)
เราดีใจมากๆที่ทั้งแฟนSKEและแฟนซาเอะก็ช่วยเหลือกันและกันจนเป็นโมเมนท์ปิดท้ายชีวิตไอดอล10ปีของซาเอะที่วิเศษขนาดนี้
หรือแม้แต่ในRH AKBรอบรวม
ที่เพลงที่ได้ที่1คือ Kiseki wa ma ni awanai ของซาเอะ และเพลงที่ได้ที่ 2 คือ Boku wa shitteiru เพลงประกอบสารคดีSKE48

เป็นRHของSKEอย่างแท้จริง ไม่มีใครผิดหวังเลยที่เพลงวงได้ที่2
เรียกได้ว่าตอนซาเอะประกาศจบการศึกษา แฟนSKEถึงกับมีแคมเปญให้ช่วยกันโหวตKisekiด้วย
แบบนี้จะเสียใจได้ยังไง

เพราะเป็น SKE48 มิยาซาวะ ซาเอะ นี่นา

ที่สำคัญยังประกาศคอนเสิร์ทจบการศึกษาของซาเอะในวันนั้นอีกด้วย
ตอนนั้นบรรยากาศในคอมมูนิตี้ญี่ปุ่นชื่นมื่นมาก ทั้งแฟนๆSKEแล้วก็แฟนๆซาเอะออกมาพูดถึงกันและกัน
อย่างที่เราเคยแปลลงเพจไปแล้ว แต่ขอเอามาแปะรวบรวมไว้อีกที

รูปประกอบเป็นรูปตอนเด็กSKEรวมตัวกันส่งวิดีโอสุขสันต์วันเกิดให้ซาเอะ ซาเอะซึ้งจนร้องไห้เลย555

"คนที่ผมอยากส่งความรู้สึกขอบคุณนี้ให้มากที่สุดคือแฟนๆSKE48ทุกคน
ถ้าไม่มีการสนับสนุนของทุกคนก็คงจะไม่ได้ที่1มาแน่ๆ
การที่ซาเอะจังและพวกเราซาเอะโอชิมีทุกวันนี้ได้ก็เพราะเมมเบอร์และแฟนๆSKE48
ผมขอขอบคุณจากใจครับ #SKE48" แฟนซาเอะ

 "ตอนที่ประกาศอันดับสามแล้วเหลือแค่เพลงคิเซคิกับโบคุวะชิเตะอิรุ ดีใจสุดๆ ไม่อยากจะเชื่อจนร้องไห้ไม่หยุดเลย SKE48ที่ฉันรู้จักครั้งแรกผ่านทางซาเอะจังน่ะ ฉันรักที่สุดเลย ทั้งเมมเบอร์แล้วก็แฟนๆ ขอบคุณจริงๆค่ะ" แฟนซาเอะ

 "บนหน้าไทม์ไลน์ของผมมีแต่คนทวีตว่า"ขอบคุณที่มาSKEนะซาเอะซัง" "ดีใจจังที่ซาเอะจังได้จัดคอนจบการศึกษาที่นาโกย่า"เพราะแบบนั้น
ซาเอะจังอย่าพูดว่า"อนุญาตให้ฉันได้จบการศึกษาที่SKEเถอะนะคะ" เลย
ซาเอะจังคือSKEเพราะแบบนั้นการจะจบการศึกษาจากที่นี่มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วไม่ใช่เหรอดีใจมากเลยที่มาSKE" แฟนSKE

 "ไม่รูัเหมือนกันว่าทำไม แต่รู้สึกว่าได้เห็นดราม่าของแท้ที่ไม่ได้เห็นมานานแล้วในAKB 。・゜・(ノД`)・゜・。
การที่ คิเซคิได้อันดับ1 ในระยะเวลาโหวตเพียงแค่นั้นหลังจากประกาศจบการศึกษาไม่ใช่แค่พลังของโอตะซา เอะอย่างเดียว แต่มีโหวตจากคุณโอตะจูรินะ คุณโอตะSKEรวมอยู่ด้วย ...ทำให้ในใจเร่าร้อนขึ้นมาเลย ขอบคุณนะ จะซื้อแผ่นแน่ๆ" แฟนซาเอะ

 "ถึงผมจะไมไ่ด้อยู่ในฐานะที่จะพูดอะไรแบบนี้ออกมาได้ แต่ขอแค่วันนี้เท่านั้นที่ผมจะขอพูดเถอะนะ ว่า "นี่แหละSKE48!" " แฟนซาเอะ

 "ผมรับรู้นะว่าปาฏิหาริย์จะมาถึง"
(ล้อชื่อเพลงBoku wa shiteiru(ผมรับรู้อยู่) กับ kiseki wa mani awanai (ปาฏิหาริย์คงมาไม่ทัน))" แฟนSKE

เราชอบอันสุดท้ายที่สุด และนี่แหละค่ะที่มาของชื่อเอนทรี่นี้

ในที่สุด ปาฏิหาริย์ก็มาทัน <3 

ขอบคุณซาเอะสำหรับทุกอย่างและช่วงเวลาที่แสนสนุกในวงSKE48 เหมือนอยู่ด้วยกันมาแต่แรกจริงๆ
ดีใจที่ได้เห็นซาเอะจบชีวิตไอดอลอย่างน่าจดจำและสนุกสนานสมกับเจ้าตัวจริงๆ 

ปิดท้ายด้วยข้อความส่วนหนึ่งจากบลอคของซาเอะ

SKEで過ごせた時間はかけがえのない財産です。

48グループで10年過ごした中でも忘れられない2年になりました。

宝物になった時間を、本当にありがとうございました。

ช่วงเวลาที่ฉันใช้ร่วมกับSKEเป็นสิ่งล้ำค่าที่ไม่อาจหาอะไรทดแทนได้

ในเวลาร่วมสิบปีที่ฉันอยู่ใน48กรุ๊ป เป็นสองปีที่ฉันจะไม่มีวันลืม

กับช่วงเวลาที่กลายเป็นสมบัติล้ำค่านี้ ฉันขอบคุณมากจริงๆค่ะ

(Talk) ว่าด้วยการจบการศึกษาของมิยามาเอะ อามิ

มิยามาเอะเป็นเด็กที่มีเรื่องที่คนที่คนทั่วไปไม่รู้อยู่เยอะเหมือนกัน

รวมไปถึงเหตุผลของการตัดสินใจของน้องด้วย
เราเชื่อว่าถ้าคนอ่านแล้วจะเข้าใจได้นะว่าการเลือกทางนี้คือตัวเลือกที่ดีจริงๆ
น้องถึงยิ้มและหัวเราะตลอดเลยตอนพูด
 ไม่ได้พูดคำว่า"จบการศึกษา"ออกมาจริงจังด้วยซ้ำ เหมือนแค่อยากเน้นว่า "ย้ายบริษัทเพื่อทำตามความฝัน" เฉยๆ ยังอยู่ในวงอีกนานแตแค่อยากบอกไว้ล่วงหน้าเรื่องจบการศึกษาเพราะจะได้มีเวลา เตรียมใจกันทั้งเค้าและแฟนๆ

โอตะในเธียเตอร์ถึงกับงง รีแอคชั่นไม่ถูก ไม่รู้จะโหวววว อะไรกันตอนไหน ปกติต้องมีรีแอคชั่น55555 งงอยู่ดราม่าไม่ทัน...
(แต่เมมเบอร์ร้องไห้เละไปแล้ว)

เป็นความใจดีของน้องเหมือนกันที่ไม่อยากให้มันดูเป็นเรื่องเศร้า
ถ้าถามว่าเศร้ามากมั้ย แปลกใจตัวเองเหมือนกันที่ไม่ค่อยดราม่าเท่าไหร่ตอนดูอยู่ (ดูสดอยู่พอดี..)
แต่ถ้าจะบอกว่าไม่เศร้าเลยก็คงโกหก
เราชอบเค้าจากบนเวทีSKEนี่นาแค่คิดว่าจะไม่ได้เห็นบนเวทีนี้อีกก็เสียใจแล้วแต่การสนับสนุนไอดอลคนนึงของเราเราอยากให้เค้ามีความสุข

และการที่ให้กำลังใจและสนับสนุนการตัดสินใจที่คิดอย่างอยากลำบากมาแล้วของเค้าในเวลาแบบนี้คือสิ่งที่จะทำให้โอชิของเรามีความสุขที่สุด
 หน้าที่ของแฟนคลับคือเชื่อมั่นในตัวไอดอลนี่

ส่วนสาเหตุที่เราไม่ดราม่ามาก+ออกแนวดีใจด้วยซ้ำ เพราะเหตุผลต่อไปนี้ค่ะ

1.อาการบาดเจ็บ : อย่างที่รู้กันว่ามิยามาเอะเป็นเด็กที่ดังเพราะเรื่องบนเวที เธียเตอร์ ได้รับเลือกเป็นเซนเตอร์เพราะความโดดเด่นจากบนเธียเตอร์นี่แหละค่ะ แต่ถ้าใครดูทีมSประจำจะเห็นว่าน้องมีซัพพอร์ทหลังหรือผ้าพันอะไรอยู่ที่เอว ตลอด พันจนแทบไม่เห็นเหนือแล้วก็ต้องเปลี่ยนคอสตูมเพราะปิดผ้าพันเอวด้วย
ตอนนั้นทั้งตัวน้องแล้วก็คนอื่นๆคงคิดว่าไม่ซีเรียสอะไรมาก
แต่ช่วงเดือน7ปีที่แล้วปวดจนต้องไปหาหมอ จนรู้ว่าที่ตัวเองเป็นคืออาการ sacroiliac joint disorder เท่าที่ถามๆคนที่เป็นมาคือแค่เดินก็เจ็บแล้ว - -* แต่น้องทนเจ็บเต้นบนเวทีมาตลอดแล้วเอาผ้าพัน...คืออะไรร!?
ช่วงนั้นน้องต้องหยุดขึ้นเวทีไป3-4เดือนเพื่อทำกายภาพบำบัด และอาการนี้ไม่มีทางรักษาหายขาด ต้องผ่าตัด ถ้ายังฝืนอยู่จะเต้นไม่ได้อีก เป็นอาการที่เป็นอุปสรรคกับอาชีพไอดอลแน่ๆ โดยเฉพาะกับเมมเบอร์ที่เด่นเรื่องการแสดงบนเวทีอย่างมิยามาเอะ
ตอนเรารู้คือรู้สึกแย่มาก เพราะมิยามาเอะเป็นเด็กที่ได้ทุกอย่างมาจากความพยายามบนเวที แต่ความพยายามนั้นกลับย้อนมาทำให้เค้าบาดเจ็บเป็นโรคที่รักษาไม่หายนี้
ขนาดกายภาพบำบัดกลับมาขึ้นเวทีได้แล้ว หลังจากนั้นมาไม่กี่เดือนน้องก็อัพบอกเรื่องอาการบาดเจ็บ (อัพเองนะคะ น้องไม่ชอบให้แฟนคลับมาถาม บอกให้เลิกพูดถึงได้แล้ว มันไม่ได้หดหู่ขนาดนั้นหรอกเค้าจะพักแค่แปบเดียวเท่านั้นแหละ...ไม่อยากให้ คนเป็นห่วง55)
ว่าเพิ่งรู้ตัวตอนคนอื่นทักว่าเค้ายืนตรงๆไม่ได้จะเอียงไปข้างซ้ายอยู่ตลอดเวลาเพราะอาการบาดเจ็บ
ก็ยังเจ็บมากอยู่ตลอดเวลาเต้น เวลายืนแต่แค่เห็นรอยยิ้มของแฟนๆความเจ็บปวดแค่นี้มันลืมไปได้อยู่แล้ว
ซึ่งมันจริงนะ เราไม่เคยรู้สึกว่าเค้ามีอาการเจ็บอยู่เลยเวลาอยู่บนเวทีแต่เปล่งประกายและยิ้มแย้มไม่แพ้ใครอยู่ตลอด
มีช่วงนึงที่ไปรักษาที่ต่างประเทศด้วย
เด็กผู้หญิงในครอบครัวดีๆถูกเลี้ยงมาชีวิตดีๆทำไมต้องมาเสี่ยงบาดเจ็บเรื้อรังทั้งชีวิตนานขนาดนี้ ;_: /อีโมแปบ
แค่เรื่องอาการบาดเจ็บเราก็พอรู้สึกได้นะคะ ว่าอายุการเป็นไอดอลของน้องมันอีกไม่นานแน่ๆ และความฝันจริงๆของเค้าก็ไม่ใช่การเป็นไอดอล แต่คือเป็นนักแสดง

2.เอเจนซี่ :
อย่างที่รู้กันว่าน้องไม่ได้"ประกาศจบการศึกษา"แต่"ประกาศย้ายบริษัท" (มิยามาเอะว่าไงก็ว่างั้น...)
ตอนประกาศในสเตจน้องบอกว่า"จะย้ายบริษัทเพื่อทำตามความฝันในการเป็นนักแสดง แต่ในขณะเดียวกันมันคงหมายความว่าต้องจบการศึกษาด้วย แต่ก็ไม่ได้จะจบการศึกษาเร็วๆนี้นะ.."
งงมั้ยคะ
งงแรง....สับสนชีวิตมาก!!5555
แล้วน้องก็มาอัพบลอคอธิบายอีกว่าขอโทษนะที่จะเข้าใจคำพูดเมื่อวานของเค้าผิดไป
แต่มันไม่ใช่ประกาศจบการศึกษา แต่เป็นประกาศย้ายบริษัท
การจบการศึกษาเนี่ย อยากให้พวกเราได้เตรียมใจกันไว้ก่อน
ถ้าจะจบการศึกษาเมื่อไหร่จะบอกอีกทีแน่นอน
ซึ่งจริงๆสำหรับเราก็คือจะจบการศึกษานั่นแหละแต่ยังไม่ได้ประกาศวัน
เท่าที่เห็นแฟนๆคุยกันคือน้องอยากอยู่จนถึงเซตันไซตัวเองปีนี้(เดือน9) แต่ไม่รู้บริษัทจะทำให้ได้รึเปล่า
ส่วนบริษัทที่น้องย้ายไปคือSan Agency เป็นเอเจนซี่ตั้งใหม่ของนักแสดงรุ่นใหญ่อย่างฮิโรชิซัง
ซึ่งฮิโรชิซังมาดูสเตจทีมSในวันที่มิยามาเอะประกาศจบการศึกษาด้วย
และตัวบริษัทเพิ่งก่อตั้งเมื่อฤดูร้อนปีก่อนแล้วก็มาทาบทามมิยามาเอะทันที ที่ตั้งบริษัท ดีลทั้งหมดน่าจะเสร็จก่อนเดือน11ปีก่อน เพราะพวกโปรไฟล์พวกรูปในเว็บบริษัทเขียนไว้ตั้งแต่เดือน11ปีก่อน
ประเด็นคือตัวบริษัทสำหรับเรามองว่าค่อนข้างเห็นความสำคัญของมิยามาเอะมาก ตั้งแต่มาคุยกันตั้งแต่ตั้งบริษัท
และตัวฮิโรชิซังมีโรงเรียนสอนการแสดงมาก่อน
คงคิดจะดันตัวมิยามาเอะให้เป็นทาเลนท์นำคนนึงของบริษัทเพราะในบริษัทยังไม่มีนักแสดงหญิงวัยนี้ที่ค่อนข้างมีกระแสหน่อย
เรียกได้ว่าพอมิยามาเอะประกาศว่าย้ายเข้าบริษัทปุ๊บ บริษัทก็อัพโฆษณาขึ้นเว็บเลยว่าให้มาออดิชั่นกันเถอะ มีโอกาสทำงานร่วมกับมิยามาเอะ อามิ ด้วยนะ () อันนี้เรามองว่าคงอยากได้ไอดอลมีประสบการณ์อย่างมิยามาเอะไปช่วยงานในค่าย ด้วย ค่ายมีแต่เด็กๆ5555 เด็กแบบ เด็กกกกกกกกกกก
และที่สำคัญท่านประธานอุตส่าห์มารับถึงเธียเตอร์ที่นาโกย่านี่...แอบประทับใจ (ฮ่า)
นับเป็นเวลาที่โอเคสำหรับมิยามาเอะด้วยเพราะจบม.ปลายแล้วก็จะย้ายไปโตเกียวเพื่อทำงานกับบริษัทนี้เลย ถ้าไม่มองในแง่ไอดอล
เด็กจบม.6แล้วประธานบริษัทมารอรับเข้าทำงานถึงที่นี่เท่ดีจัง 5555
เพราะสาเหตุนี้เราเลยไม่ค่อยดราม่าและคิดว่าเป็นทางเลือกที่ดีต่อตัวน้องมากๆค่ะ
ทั้งการได้ไปอยู่บริษัทที่เห็นความสำคัญของเค้าแถมดีลกันไว้นานแล้ว และเจ้าของเป็นนักแสดงมากความสามารถ+มีโรงเรียนสอนการแสดงที่จะช่วยเค้าใน เส้นทางการเป็นนักแสดงแน่ๆ
ไม่ใช่จบการศึกษาไปแล้วลอยๆหาบริษัทใหม่ อันนี้น่าเป็นห่วง..
เรียกได้ว่ามีทางเลือกรอไว้แล้วถึงจบการศึกษาแบบนี้เราดีใจมาก
กอปรกับเรื่องอาการบาดเจ็บที่พูดไว้ข้างต้นอีก
ในฐานะแฟนคลับของน้องคนนึงที่อยากให้น้องมีความสุขเราสนับสนุนการตัดสินใจ ครั้งนี้ และคิดว่ามันเป็นเรื่องน่ายินดีมากกว่าเรื่องเศร้าค่ะ 
(ช่วยอยู่ถึงเซตันไซที...)

[SKEUpdate] 160122 อัพเดทแรกของปีจาก65

 

สวัสดีปีใหม่ค่ะ!! (จะเดือนกุมภาแล้ว) โพสแรกของปีของ65!!
ถึง65จะดองเพจจนขี้เกลือขึ้นไร้การเคลื่อนไหว แต่เด็กๆSKEก็ยังมีการเคลื่อนไหวอยู่ตลอด มีสตอรี่ มีอีเวนท์ มีเรื่องราวมากมายทั้งเรื่องเศร้า เรื่องน่ายินดี เรื่องชวนฮึกเหิม!? จนเล่ากันไม่หมดเลย

ถ้าพูดถึงเรื่องน่ายินดีแล้ว ล่าสุดคงเป็นเรื่องที่จูรินะได้ที่1ในงานRH AKBล้วน ^^

ถือเป็นของขวัญส่งท้ายจากแฟนๆในงานAKBล้วนงานสุดท้ายที่น้องจะได้เข้าร่วมไปด้วยเลยค่ะ น่าดีใจจริงๆ
เกร็ดเล็กๆน้อยๆคือชุดกับพวกเพชรประดับวิ้งวับทั้งที่รองเท้าและแผ่นหลัง ที่จูรินะใช้ขึ้นแสดงเพลงส้นสูงแดงในวันนั้น เป็นฝีมือของบริษัทเสื้อผ้าที่อยู่ในนาโกย่า โดยรับผิดชอบคอสตูมของSKE48มาหลายซิงเกิลทั้งซิงเกิลยูนิตล่าสุดและMae no meri
สำนึกรักบ้านเกิดแรงจริงๆ ทุกชุดก็สวยจริงๆนะคะ
และที่สำคัญหลังRHแล้ว จูรินะก็ชวนเด็กๆSKEที่ซ้อมRHด้วยกัน
ไปทานข้าวกันทุกคน ถึงจะพูดว่าเด็กๆแต่หลายคนก็...โอเค ไม่เด็กแล้ว
สมาชิกเป็นตามที่เห็นในรูปเลยค่ะ จะเห็นว่ามีทั้งเอสรุ่นใหม่ ทั้งลีดเดอร์แต่ละทีม และสมาชิกตัวเก๋าที่เป็นแกนหลักของวง
คาน่อนอัพบลอคว่าจูรินะเป็นคนเรียกรวมทุกคน ชวนทุกคนมาทานข้าวด้วยกันและนอกจากจะคุยกันสนุกสนานแล้วก็ยังพูดถึงSKE48กันอย่างจริงจัง
อย่างที่เห็นในรูปที่สอง เป็นรูปทวิตเตอร์มาซานะที่เขียนว่าทุกคนกำลังจริงจังค่ะ คนที่พูดอยู่นั่นก็คือจูรินะนั่นเอง
เด็กๆSKEถึงจะไม่มีกัปตันวง ไม่มีใครที่ถูกวางตัวไว้ชัดเจน
แต่เรารักการที่ทุกคนมีความรู้สึกร่วมกัน สมาชิกรุ่นเก๋ามีสำนึกของความเป็นรุ่นเก๋าทั้งวางตัวรวมไปถึงคอยช่วยน้องๆเสมอ

ถ้าพูดถึง"ผู้นำ"ที่รวมเมมเบอร์ในSKE
คนมักจะพูดถึงมากิโกะ อาคาริน ชูริ หรือคาโอตัน
แต่เราว่าหลังจากงานนี้ คนก็ต้องเริ่มพูดชื่อ จูรินะ กันขึ้นมาเหมือนกัน
จากจูรินะสมัยก่อนที่ไม่ค่อยhang outกับคนอื่นๆที่ไม่ใช่คนคุ้นเคยมากนัก จนวันนี้โตมาเป็นคนรวมทุกคนมาประชุมกันแบบนี้
ทำให้เรานึกถึงคืนข้ามปีที่น้องอัพบ่นเหงา ว่าคืนข้ามปีแบบนี้ยังอยู่คนเดียวขึ้นมาเหมือนกันนะ เพราะตอนนั้นSKEเล่นสเตจcountdownกันอยู่ในนาโกย่า จูรินะคงอยู่โตเกียวคนเดียว
แต่RHคราวนี้จูรินะไปกินข้าวกับเด็กSKEทุกวันเลย เมื่อวานซืนนัดทุกคนไปแบบนี้ วันนี้ไปทานข้าวกับเรียวฮะ+มิยามาเอะมา
รู้สึกขึ้นมาเลยค่ะว่าการชอบ48คือการเติบโตไปพร้อมไอดอลตรงหน้าจริงๆ (ฮา)
การเด็กๆยังร้อนแรงแบบนี้ บางทีอาจจะเป็นคำตอบว่าทำไมแฟนๆSKEถึงร้อนแรงกันอยู่เสมอก็ได้ kiki 
ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีของSKE48!

[SKEUpdate] 151025 เด็กๆรุ่น7ขึ้นอันเดอร์ทีมหลักแล้ว!

รูปจากสเตจอันเดอร์ครั้งแรกของคาโนะจัง รุ่น7เพียบเลย

นอกจากนี้ยังมีนารุจังจากทีมE(ซ้ายสุด) ที่มาขึ้นสเตจแทนราระที่เป็นไข้เลยอดขึ้นแสดงด้วยในวันนั้น เด็กๆส่งกำลังใจให้ราระตอนMCกันด้วย
สนุกมากเลยค่ะ 
MCก็สนุกเหมือนเดิม ระหว่างเต้นก็พากันลวนลามคาโนะ(ฮาาา รุ่นพี่เห่อน้อง)
เราชอบทุกครั้งที่เวลาเด็กๆเคงคิวคนไหนมาขึ้นสเตจทีมใหญ่ครั้งแรก
พี่ๆในทีมจะช่วยกันทำให้เสตจนั้นเป็นสเตจที่พิเศษสำหรับน้องๆคนนั้น
ทั้งระหว่างการแสดงและMCที่พยายามเทสปอตไลท์ให้ส่องไปเป็นการต้อนรับน้องใหม่
เป็นอะไรที่อบอุ่นจริงๆค่ะ ^^
ที่เราประทับใจที่สุดครั้งนึงคือตอนราระอันเดอร์เดบิวท์(แบบไม่เป็นทางการ)บนทีมEเพราะมีรุ่นพี่ป่วยกระทันหัน
ฝ่ายจัดการที่คิดอะไรอยู่ไม่รู้คงคิดจะทดสอบราระด้วยการขอให้ราระมาขึ้นสเต จแทน ถึงจะขึ้นแค่ครึ่งเดียวเพราะสลับกับรุ่นพี่คนอื่นก็เถอะ
แต่สเตจทีมEเป็นสเตจที่ตอนนั้นไม่มีเคงคิวคนไหนได้ซ้อมมาก่อน และมีเวลาก่อนถึงการแสดงจริงแค่ไม่กี่ชั่วโมง
ถึงจะเป็นอย่างนั้นราระก็ยังรับโอกาส ถึงจะขึ้นไปแสดงจริงแล้วลืมท่าเต้น เต้นไม่ได้ ต้องมองข้างๆตลอด รุ่นพี่รอบๆก็ช่วยซัพพอร์ท
ช่วยพูดกันตอนMCว่าวันนี้ราระเจ๋งมากที่มีเวลาซ้อมนิดเดียวในสเตจที่ไม่เคยซ้อมมาก่อนยังกล้าขึ้น
ซานันก็บลัฟราระว่าสเตจนี้ฉันซ้อม2-3ชั่วโมงเองนะ!แล้วโดนคนข้างๆตบหัวว่า บลัฟน้อง เปลี่ยนราระที่เครียดและรู้สึกผิดจนร้องไห้ให้สนุกกับสเตจขึ้นมา
สายสัมพันธ์รุ่นพี่-รุ่นน้องของSKEนี่ดีจริงๆค่ะ 0/
เด็กๆรุ่น7ก็พากันส่งเมล์ดีใจกับเพื่อนๆทีไ่ด้ขึ้นสเตจทีมใหญ่ด้วยนะ
ไอไอบอกว่าได้ขึึ้นสเตจมันดีก็จริง แต่ได้อยู่ร่วมเวทีกับเพื่อนๆรุ่นเดียวกันมันพิเศษขึ้นมากๆเลย น้องเค้าดีใจมากตลอดเวลาเพื่อนๆได้มาขึ้นทีมSด้วยกัน >< (ไอไอเป็นคนแรกในรุ่นทีไ่ด้เดบิวท์)
ตามSKEนี่สนุกจัง♥

[SKEUpdate] 151003 อาทิตย์วันครบรอบ7ปีของวง

- พรุ่งนี้(10/4)จะมีงาน7th Anniversary eve ที่ตึกซันไชน์ซาคาเอะทั้งตึกเลยค่ะ ใครอยู่ญี่ปุ่นลองแวะไปเยี่ยมชมกันได้นะคะ
มีทั้งนิทรรศการภาพถ่ายประวัติวงที่ชั้น 1 ทอล์คโชว์ประจำปีที่ชั้น 2 (เธียเตอร์) เมดคาเฟ่โดยเด็กๆSKEที่ชั้น 4 แถมมีคอร์สสอนกอล์ฟของราระ อุเมะจัง รันรัน แล้วก็อันนะที่ชั้น5ด้วยนะคะ! แถมมีกิจกรรมอื่นอีกมากมาย (ที่เราจำไม่ได้ ตัดจบ)
ดูรายละเอียดและเวลาของแต่ละอีเวนท์ได้ที่ http://7th.ske48.co.jp/event/

- หลังจากที่พรุ่งนี้จะมีงานอีฟแล้ว ยังมี"มิดไนท์โคเอ็น" ด้วยค่ะ!
นับเป็นครั้งแรกของ48กรุ๊ปที่จะมีการเล่นโคเอ็นตอนเที่ยงคืน และจบตอนประมาณตีสอง
โดยเมมเบอร์ที่ขึ้นแสดงในมิดไนท์โคเอ็นนี้จะเป็นเมมเบอร์ที่อายุเกิน20ทั้ง หมด และซารินะก็สปอยว่าจะมีทั้งหมด10คนที่ได้เข้าร่วมแสดงโคเอ็นนี้ค่ะ ตอนนี้แฟนๆSKEก็เดากันสนุกเลยว่าใครจะเล่นอะไรเพลงไหนยังไง ฮาาาา น่าสนุก ><

- หลังจากมิดไนท์โคเอ็นที่จบตอนตีสองแล้วก็จะเป็นสเตจครบรอบ7ปีของSKE48 ตามธรรมเนียม ^-^ ปีก่อนในสเตจครบรอบ6ปีก็จัดเซ็ทลิสท์กันได้ใจแฟนๆ ร้องไห้น้ำตาตกกับประทับใจกันเป็นแถบๆด้วยเซ็ทเพลงจากทีมเก่า ทีมใหม่ เพลงรุ่น เพลงเด็กควบ เพลงเด็กย้ายทีม เรียกว่าได้เล่นกันครบ แถมท้ายด้วยประกาศดอคคิวเมนทารี่และทัวร์ทั่วประเทศ หวังว่าปีนี้จะมีอะไรดีๆอีกนะ
จบเรื่องหลักๆของวงไปแล้ว ต่อไปมาอัพเดทเรื่องเด็กๆกันค่ะ

[SKEUpdate] ในวันที่เรนะประกาศจบการศึกษา

"เช้าวันที่มีข่าวออกมา ทานิส่งข้อความทางไลน์มาหาฉัน
สั้นๆแค่ว่า "เรนะซัง"...ฉันก็รู้นะว่าต้องเป็นเรื่องจบการศึกษาแน่
แต่ก็ตอบกลับไปแค่ว่า "ว่าไง?"
แล้วทานิก็ส่งรูปเก่าๆที่เราเคยถ่ายด้วยกันมาแล้วบอกว่า
"ฉันดูรูปเก่าๆพวกนี้อยู่ค่ะ เห็นแล้วคิดถึงเนอะ..."
หลังจากนั้นเราสองคนก็คุยกันทั่วไป..ไม่มีอะไรเกี่ยวกับการจบการศึกษาเลย

ในวันนี้ที่เราเจอกัน เราก็แค่บอกลากันธรรมดา
แต่ทานิไม่พูดอะไรนอกจากเดินมาหาฉันและถามว่า
"เรนะซัง ขอกอดได้ไหมคะ?"..."

- เรนะ ANN

"สำหรับทานิแล้ว เรนะซังเป็นผู้มีพระคุณ เป็นคนที่รักมากๆ
ตอนที่ทานิเข้าHKTมาแรกๆ เป็นเรนะซังที่เอ่ยชื่อทานิขึ้นมาในรายการแรกที่ทานิได้ออก Hakata Hyakkaten2
ทานิคิดอยู่เสมอเลยนะว่าถ้าไม่มีเรนะซังในวันนั้น
ทานิคงไม่ได้มายืนอยู่จุดนี้
เรนะซังยังคงเฝ้ามองทานิเสมอตั้งแต่วันแรกยันวันนี้เลยค่ะ
แถมยังนั่งอย่างเรียบร้อยอยู่ที่ขอบเวทีอีก สมเป็นเรนะซังจริงๆ"

- อาเมะบลอคทานิ จากสเตจวันเกิดทานิปีล่าสุด

[SKEupdate] 150315 SKE49!

 

ละครเวทีเป็นอะไรที่พิเศษจริงๆที่ได้เห็นทุกคนสานสัมพันธ์ซ้อมด้วยกันมาตลอด1เดือน

เราตื่่นเต้นกับพัฒนาการของเรียวฮะ ความสามารถของนาโอะ การตีความบทฮิโรโกะของอามิ
ความเป็นโอคาเบะของคุณนก
ด้วยความที่เราเป็นแฟนมังกะเรื่องนี้ด้วย ตามอ่านทุกอาทิตย์...
(ต้นฉบับจริงๆจะอวสานแล้ว เหงานิดๆ^^;)
รวมถึงความสามารถของคนอื่นๆที่ไม่เคยแสดงละครเวทีมาก่อน

แต่สิ่งที่ประทับใจที่สุดและเป็นคำพูดของทุกคนที่ไปดูAKB49เวอร์ชั่นSKEมาคือ
"SKEไม่มีวันจบแค่นี้แน่นอน"
แคสต์ที่เป็นรุ่นใหม่เกือบทุกคนและเป็นอนาคตแสดงให้เห็นแล้วว่าสปิริทคืออะไร นี่คือAKB49ในแบบที่เป็นSKE

สิ่งที่ทำให้วงไปต่อได้คืออะไร มันไม่ใช่ความน่ารัก เต้นเก่ง เสียงดี แบ๊ว ใส โลลิคอน กราเวียร์ (ฮา)

แต่"Passion"หรือความร้อนแรงนี้คือสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้SKE48มาจนได้ถึงทุกวันนี้
มันแสดงออกมาให้ทุกคนเห็นแล้ว
ทำให้จิตใจของแฟนๆร้อนรุ่มตามไปด้วยเลย
อย่างที่อาการิบอกว่าให้นาโกย่าเป็นดินแดนที่ร้อนแรงที่สุดในญี่ปุ่นกันไปเลย

ขอบคุณเด็กๆทุกคนมากๆ เหนื่อยหน่อยนะ ^^) และรู้สึกขอบคุณAKSหรือเบื้องบนใครก็ตามที่ให้โอกาสเด็กๆSKEได้เล่นrevivalละครเวทีเรื่องนี้

หลายต่อหลายคนได้อะไรกลับไปเยอะจริงๆ
ไม่ใช่แค่กับวง แต่รวมถึงเด็กหลายๆคนที่จะใช้ประสบการณ์นี้ต่อไปในอนาคตด้วย

-กระทู้แนะนำ -
รีวิว AKB49 The Musical [SKE48単独公演] 3/14 รอบแรก Grand opening !! กับการเดินทางไปดูความฝันของเด็กผู้หญิง
http://pantip.com/topic/33374503

ขอบคุณคุณขนมหลายชั้นค่ะ

[SKEUpdate] 0802 ว่าด้วยทัวร์SKE สเตจKKS

ช่วงนี้ยุ่งมาก เพิ่งโผล่มาเช็คนู่นนี่ได้ตอนเกือบตีสาม...แล้วเห็นบลอคอันนี้
แล้วรู้สึกว่าไม่แปลไม่ได้ค่ะ 
เป็นบลอคที่เหมือนเขียนมาให้แฟนๆSKEทุกคน แชร์ความรู้สึกกัน
แฟนๆรู้สึกยังไง คนในวงก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน
อีเวนท์ซิงเกิลนี้จากที่เคยเป็นมินิไลฟ์แยกทีมก็กลายเป็นจับมือเดี่ยวแยกทีมไปทั่วประเทศแทน (..วงอื่นเค้าเล่นไลฟ์กันหมดไปตจว.เนี่ย)
ในBUBKAเล่มล่าสุดก็มีลงสัมภาษณ์ผจก.อิมามุระว่าเค้ากำลังพยายามอยู่
ในคอมมูนิตี้แฟนๆSKEเองก็ก่นด่าฝ่ายจัดการกันทุกวัน (ฮา)
เป็นวงที่เด่นด้านPerformance แต่ไม่มีไลฟ์ไม่มีคอนเสิร์ทให้เล่น...555

ถึงแบบนั้นSKEก็ยังเป็นSKEเหมือนเดิม เต็มที่กับทุกสเตจ ช่วยกันในทุกทีม
วันที่ 1 ที่ผ่านมา สเตจเคงคิวเซย์สร้างเซอร์ไพรส์มีเมมเบอร์ทีมเต้น ( อันนะ ยุกโกะ มักกี้ ไมไม ) ไปช่วยขึ้นในตำแหน่งที่ขาดด้วยค่ะ
4คนนี้เคยเป็นเมมเบอร์ใน Project Road to the dance idol ที่ทำขึ้นมาเพื่อฝึกไปแข่งStreet danceกัน
ตอนแรกทีมDance Idolมี นานาโกะ ยูริอะ อยู่ด้วย แต่สองคนนี้ไม่ได้อยู่ในวงแล้วเลยต้องเลิกจากทีมไป ^^'
ปัจจุบันสี่คนนี้ยังเดินหน้าโปรเจคเดิมอยู่ในรายการ Dance Kingdomค่ะ
แถมท้ายสเตจมีเซอร์ไพรส์ให้สี่คนนี้เต้นท่าที่ซ้อมกันในรายการโดยไม่บอกมาก่อนด้วย
มีคนนึงลืมไปทั้งท่อน.... 

คลิป

คลิปประจำสเตจเคงคิวของวันนี้ก็ได้โคอามิกับอายะมาสร้างสีสันด้วย สลับกันมาเพียบเลย
สเตจเคงคิวเซย์ของSKEในปัจจุบันเป็นสเตจที่สร้างขึ้นมาได้เพราะ พี่ๆในวง เด็กๆเคงคิว และแฟนๆSKEค่ะ เป็นสเตจที่แสดงความเป็นSKEได้ชัดมากจริงๆ

นอกเรื่องนาน อ่านบลอคกันเลยดีกว่าค่ะ
อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงความอัดอั้นของคนในวงจริงๆ
ทั้งคนในวงและแฟนคลับทำได้แค่เชื่อมั่นเท่านั้น..

มาลองอ่านบลอคดูกันเลยค่ะ

.

[SKEUpdate] 0714 เรื่องไม่คาดฝันในสเตจทีมS

สเตจทีมSวันนี้ฮารุทามุ (ฟุตามุระ ฮารุกะ) เป็นอันเดอร์ตำแหน่งจูรินะ หรือก็คือเป็นเซนเตอร์
แต่ระหว่างเล่นสเตจเกิดอาการไม่ดีขึ้นมา หลังจากจบเพลงช่วงแรก
ก็เข้าเวทีไปเลย หลังจากจบช่วงยูนิตถึงได้รู้กันว่าน้องเล่นต่อไม่ไหวแล้ว

ทีมSวันนี้ช่วงเพลงหลังยูนิตเลยต้องเล่นแบบ15คนกระทันหันมากๆ
โดยตำแหน่งที่โหว่ไปคือตำแหน่งเซนเตอร์ด้วยค่ะ

หลังเวทีคงวุ่นวายและสับสนกันน่าดู
จากบลอคของริองก็บอกไว้ค่ะ

อัพถึงสเตจทีมSวันนี้ ริองบอกว่า
เจ้าตัวเพิ่งเคยเล่นสเตจ15คนครั้งแรก เลยตื่นเต้นอยู่
และทีมSวันนี้ทุกคนช่วยกันมาก ซึ้งกับมิตรภาพในทีมS
และจะไม่ลืมเรื่องในวันนี้เลย

วันนี้ริองที่ปกติอยู่ตำแหน่งเรนะต้องเลื่อนมาตำแหน่งจูรินะหลายรอบด้วยค่ะ
เจ้าตัวบอกเคยฝันว่าต้องขึ้นสเตจตำแหน่งจูรินะโดยที่ไม่รู้ท่าเต้นกับตำแหน่งเลย ฝันร้ายชัดๆ
แต่เป็นลางบอกเหตุถึงสเตจวันนี้รึเปล่า(ฮา)

วันนี้ก็เป็นบททดสอบที่ดีของทีมSอีกครั้งค่ะ ดีใจที่ผ่านไปได้ด้วยดี
หลายต่อหลายคนช่วยเติมเต็มตำแหน่งที่โหว่ไป ร้องโซโล่แทนบ้าง เลื่อนตำแหน่งมาบ้าง


ฮารุทามุหายไวๆน้า เดี๋ยวต้องไปอีเวนท์ที่ไต้หวันด้วย ^^'
ช่วงนี้เด็กๆทำงานหนักจนไม่สบายเยอะเลย

คลิปเพลงแรกของทีมSวันนี้ค่ะ ฮารุทามุยังเต้นได้อยู่แบบซีดๆ..

14 07 14 恋を語る詩人になれなくて 720P from kenso on Vimeo.

[SKEUpdate] 0718

รูปหมู่จากสเตจสุดท้ายมัตสึอิทีมEจากG+มิยามาเอะ
" ดีใจจริงๆที่ทีมแรกในชีวิตของฉันคือ มัตสึอิทีมE"
  >> DVD สเตจKII Theater no megami กับ สเตจE Boku no Taiyou เริ่มวางขายแล้ว พวกเด็กๆพากันมาอัพถึงทีมเก่ากันหลายคนอยู่
เคงคิวก็อัพถึงกันด้วยค่ะ >< ที่เด่นๆคือคงเป็นฮิดากะ ที่ได้ขึ้นสเตจทีมEนั้นบ่อยมากจนมีกล่องคอสตูมของตัวเอง
เพราะตำแหน่งหลักที่ฮิดากะอันเดอร์ก็คือ "มัตสึอิ เรนะ"+"คิโนะชิตะ ยูกิโกะ" ได้ขึ้นบ่อยเพราะตำแหน่งเรนะนี่แหละ (ฮา)
แรกๆเปิดตัวมาแบบงงๆว่าเด็กที่ไหนมาอันเดอร์มัตสึอิ เรนะ แต่ก็พิสูจน์ตัวเองด้วยฟอร์มบนเวทีที่โดดเด่น ปัจจุบันฮิดากะสังกัดKII เป็นตัวอนาคตอีกตัวของSKE ถ้าไม่ออกไปเรียนซะก่อน ^^'

แต่น่าเสียดายที่ปกของBoku no Taiyou มีกันแค่15คน เพราะนานาโกะจบการศึกษาไปก่อนจะมีการอัดDVDสเตจ ;A;
ในสเตจวันที่อัดDVD ยูเมะจิได้มาขึ้นแทนค่ะ ดังนั้นในDVDจะมียูเมะจิอยู่ ^^
(เพียงแต่ไม่ได้ขึ้นปก)

>> มีคนได้ไปอัดebishoเพิ่มอีกหลายคน ทั้งเรนะที่ได้มาอัดเพิ่มนอกจากตอนเปิดซะที เคียวจัง นานะ เอโกจัง ไมไม มาโดกะ ตอนของเคียวจังฉายปลายเดือน7 กับกลางเดือน 8

>> ยูเมะจิออกไปทานข้าวกับมิยามาเอะสองคน เหมือนจะไปปรึกษาอะไรกัน มิยามาเอะกลับมาอัพว่า"ยูเมะจินี่เป็นเด็กดีจริงๆนะ" ส่วนยูเมะจิก็กลับมาอัพถึงมิยามาเอะยาวมากว่าเป็นรุ่นพี่ที่ใจดีมาก ช่วยทั้งเรื่องเต้น เรื่องปรึกษา MC ฯลฯ ยูเมะจิเป็นเซนเตอร์เคงคิวเซย์คนปัจจุบันของSKE เคยไปออดิชั่นAKBมาหลายรอบแล้วก็ไม่ติดซะที
เอาSKE เป็นLast chanceสุดท้ายเราก็ได้เค้ามา^^
ทั้งเก่ง จริงจัง สุดยอดบนเวทีจริงๆค่ะเด็กคนนี้ แต่ติดคิดมาก ขี้กังวลไปหน่อย อยากให้อยู่ในวงนานๆไม่รีบยอมแพ้

>> สเตจทีมE ซากิป้ง เซนเตอร์เคงคิวเซย์อีกคนนอกจากยูเมะจิได้ขึ้นอันเดอร์ครั้งแรก มีพี่ๆให้กำลังใจกันเยอะแยะเลย น้องมาอัพเล่าให้ฟังแล้วบอกว่าSKEนี่มีแต่รุ่นพี่ดีๆทั้งนั้น*^^*

[SKEUpdate] 0722 ดราฟท์คนสุดท้ายของKII

>> เมื่อวันที่21ก.ค.อย่างที่บอกไปแล้วว่านัทสึกิจัง เด็กดราฟท์คนสุดท้ายที่ยังไม่ได้ขึ้นสเตจของSKEขึ้นสเตจครั้งแรก เมื่อวานกับวันนี้พี่ๆในSKEทั้งในและนอกทีมKIIอัพบลอคอัพจีพลัสแสดงความ ยินดีด้วยกันใหญ่
โดยเฉพาะเด็กๆKIIที่พากันบอกว่า
ในที่สุดสมาชิกทั้ง21คนของKIIก็ได้ขึ้นเวทีจนครบ ในที่สุดKIIก็เริ่มต้นขึ้นมาจริงๆแล้ว อ่านแล้วอบอุ่นใจมากๆว่าทุกคนเห็น น้องเป็นสมาชิกทีม เป็นส่วนหนึ่งในทีมที่สำคัญไม่แพ้ใครจริงๆ SKE bond ><
หรือจะเป็นบลอคของเน่ซัง รองลีดเดอร์ทีมS อดีตแกนหลักของเคทูที่อัพบลอคหัวข้อ "หนึ่งก้าวอันยิ่งใหญ่" พูดถึงเดบิวท์สเตจของนัทสึกิจัง พูดเรื่องเด็กดราฟท์ เน่ซังเป็นคนที่จริงจังเรื่องช่วยเด็กดราฟท์มาตลอด แรกๆก็อัพจีแนะนำเด็กดราฟท์ทีละคน

>>ที่KIIเลือกดราฟท์มา5คน และSKEเอาดราฟท์มาเยอะ เพราะพี่พวกนี้คิดว่า"พวกพ้อง"คือสิ่งสำคัญ การอยู่ในวงไอดอลต้องเจอทั้งเรื่องดี เรื่องเจ็บปวด ต้องพยายามหนักทั้งเหนื่อยทั้งฝ่าฟันอุปสรรค เค้าเลยอยากให้มีคนอยู่ข้างๆกันคอยช่วยและคอยแข่งกันพัฒนากันไป นี่คือสาเหตุที่เน่ซังและพวกตัวใหญ่SKEหลายคนให้ไว้เรื่องเลือกเด็กดราฟท์ ค่ะ (bondวง+unityเป็นหนึ่งในเอกลักษณ์ของSKEอยู่แล้วด้วย)

และถึงจุดนี้ภูมิใจจริงๆ เพราะเด็กSKEดูแลเด็กดราฟท์ดีมาก ใครได้ขึ้นทีม ใครได้เดบิวท์ยูนิตก็ดีใจด้วยหมด คอยช่วยสอนเต้น อัพถึงกันแทบทั้งวง

แม้แต่เคงคิวเซย์ที่เป็นกลุ่มเด็กที่ได้รับผลกระทบจากโครงการดราฟท์ที่สุดก็ เป็นกลุ่มที่สนิทกับดราฟท์ที่สุด ทั้งสอนเต้น ทั้งไปเที่ยว เด็กดราฟท์ก็เห็นเคงคิวเป็นรุ่นพี่เป็นเพื่อนที่คอยช่วยกันตลอด

ในกลุ่มเด็กดราฟท์เองก็เป็นแฟมิลี่อย่างที่พวกพี่ๆที่เลือกเข้ามาตั้งใจไว้
คอยให้กำลังใจกันและกัน เป็นทั้งเพื่อนและคู่แข่งที่ดีคอยช่วยกันพัฒนากันไป
แถมเด็กพวกนี้รักSKE รักทีมที่เลือกเค้ามามาก
โดยเฉพาะโซวดะ ที่KIIเลือกมาเป็นคนสุดท้ายด้วยเหตุผลว่า
"อยากลองให้โอกาสเธอที่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยและอายุ20แล้ว
เธอจะยอมมานาโกย่ามั้ย"
สุดท้ายโซวดะก็มา..เพื่อเป็นดราฟท์ระดับท๊อปของ48Gค่ะ
(ท๊อปจริงๆ ขายบัตรจับมือเต็มโหดมาก...บนสเตจก็เก่งมากๆ....)
และโซวดะก็พูดอยู่ตลอดว่าจะตอบแทนบุญคุณKIIกับSKEให้ดีที่สุดที่ให้โอกาสเค้า

เห็นแบบนี้แล้วก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าSKEเป็นวงที่ดีจริงๆ ถ้าได้สัมผัสมัน
ก็เลยอยากเอามาเล่าให้คนอื่นรับรู้ด้วยค่ะ ><

[SKEUpdate] 0723 สเตจฮาล์ฟทวินเทลทีมE

พูดนำMC

เรนะ
"สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้สเตจทีมE โบคุโนะ.....()" (สเตจมัตสึอิทีมอีคือโบคุโนะไทโย สุดะทีมอีเล่นเทะสึนะ เรนะพูดผิด5555)
คนอื่น "เฮ้ยๆๆ"
เรนะ "โบคุโนะ...ไดสุคินะสเตจ...เทะโอะสึนากินาการะ!"
(แก้ตัวเปลี่ยนเป็น "สเตจที่ผม(โบคุเป็นคำแทนตัวผู้ชาย)รัก เทะสึนะ! lol")

วันนี้วีรเวรวีรกรรมเยอะตั้งแต่Intro MCเลยค่ะ
มีอวดว่าทีมSเรียวฮะจังมาจุ๊บ ริองก็มุ้งมิ้งซึนเดเระใส่ แล้วอ้อนๆน่อนซังให้จุ๊บมั่ง

 

*เช็ดๆเหงื่อก่อนด้วย...*

 

ซื่อ "ทั้งๆที่ชอบบอกว่าซื่อน่ารักๆตลอด ฟังเรนะซังพูดเมื่อกี้ซื่อโกรธนะคะ

...ไม่เป็นไร ตัวจริงของซื่อคือไอริซังค่ะ "

เม "ปกติตั้งแต่เข้าSKEมาคนก็บอกอิเคเมงๆ เข้าวงมาเพิ่งเคยทำผมทรงนี้ครั้งแรก

(ฮาล์ฟทวินเทล) เขินสุดๆเลยค่ะ.."

นารุ "วันนี้ในห้องแต่งตัวเรนะซังบอกว่า"นารุจังโกรธฉันทีสิ ฉันชอบโดนโกรธอะ" "

 

[SKEUpdate] 0727 สเตจทีมE วันเกิดมัตสึอิ เรนะ

วันนี้นอกจากจะเป็นวันเกิดมัตสึอิเระซังแล้วยังเป็นการขึ้นสเตจครั้งที่200ของนารุจังด้วยนะคะ ^^*

MCน่าสนใจประจำวันนี้
(เราพิมพ์จากความทรงจำ+ที่พิมพ์ค้างๆไว้ตอนดูสด
ถ้าผิดพลาดตรงไหนทักได้นะคะ..กระตุกน่าดูตอนดู)

เคียวกะ
: วันนี้สเตจวันเกิดเรนะซัง สุดยอดมากค่ะ แท่งไฟสีเขียวของเรนะซังเต็มไปหมดเลย
แท่งไฟฉันจริงๆก็สีเขียวนะ แต่เป็นสีเขียวไขว้กันเป็นรูปตัวL
(โอตะทุกคนทำแท่งไฟเป็นรูปตัวL)
เอ๋ ใจดีจังเลยค่ะ ขอบคุณมากๆค่ะ

+++++++++++++++

เรนะ : (ฟังไม่ทัน) *วิ่งไปหลังเวที*

ทุกคน : เอ๋???

เรนะ : *วิ่งออกมาพร้อมสมุดเล่มนึง* คุมิโกะจังทำให้เป็นของขวัญวันเกิดค่ะ *เปิดโชว์*
มัตสึอิ เรนะBOOK! ข้างในมีรูปวาด รวมภาพความทรงจำ เขียนถึงเรื่องราวที่เรามีด้วยกัน บลาๆๆ น่ารักมากๆ
*ข้างหลังเป็นคุมิโกะทำท่าบ้าๆอยู่*

(น่ารักจริงๆค่ะ555 มีรูปเหมือนด้วย หลายหน้าน่าดู ><)

++++++++++++++++

เม : ก่อนหน้านี้คาน่อนจุ๊บเรนะซังไปใช่ไหมล่ะคะ..
ก่อนสเตจจะเริ่มฉันก็จุ๊บเรนะซังที่ตรงนี้ *ชี้ตรงแถวๆแก้ม* ไปเหมือนกันค่ะ !

++++++++++++++++

MCก่อนอังกอร์1 ให้ตอบคำถามแบบไอดอล
ตลกดีค่ะ รับมุกกันสนุก มีโมเมนท์โคอายะสำหรับแม่ยก..

เม : ไม่อยากจะอิเคเมง(หนุ่มหล่อ)แล้วค่ะ อยากน่ารักล่ะ
ก่อนหน้านี้เรนะซังมาพูดด้วยว่า "พูดจริงๆนะ เมเมนี่น่ารักจริงๆ"

+++++++++++++++++

MCก่อนอังกอร์2 ถามคำถามถึงเรนะซัง

คุมิ+นารุ : เรนะซังมีสเปคแบบไหนคะ!? (ถามเป็นจังหวะเซิ้งแรปโย่ว....)
เรนะ : คงเป็นคนที่ยอมแต่งงานกับฉันที่ไม่มีอะไรดีแบบนี้น่ะ..

คนอื่นก็ถามนู่นถามนี่ไป (ราเมงบ้าง อะไรบ้าง คาน่อนบอกประมาณว่าทำไมยังโฮกฉันอยู่ มีแฟนๆชอบมาถามในงานจับมือว่าคาน่อนไม่โลลิแล้วนะ แต่ทำไมเรนะซัง...)

ทานิยกมือทุกรอบ แต่เรนะเมิน จนมาถามคนสุดท้าย

ทานิ : เรนะซังโอชิเมมคือใครคะ!!!

เรนะ : อืม .....

ทานิ : ในHKTก็ได้ค่ะ!! ที่มาจากHKT!!...

เรนะ : โอชิเมม...เมมเบอร์ที่ฉันเชียร์ก็คือ...

คือ..ฉันเป็นksDDอะ (ชอบทุกคน) จะน่อนจัง อาริสะจัง ฯลฯจังฉันก็ชอบ

ทานิ : .....

+++++++++++

「ก่อนหน้านี้ที่แกล้งประกาศจบการศึกษาไป ต้องขอโทษจริงๆค่ะ」

++++++++++

ช่วงท้ายหลังทุกคนขอบคุณหมดแล้วกำลังจะเข้าหลังเวที
อาคารินลากเรนะซังมาตรงกลางแล้ววิ่งเข้าหลังเวทีไป
ปล่อยให้เรนะซังพูดส่งท้ายคนเดียว ซึ่งเขินสุดๆ
พูดตะกุกตะกัก ไม่รู้เรื่อง ไม่รู้จะพูดอะไร
เมมเบอร์ทีมEที่แอบอยู่หลังม่านก็ตะโกนเชียร์ว่า "บอกรักเลย!!"

เรนะ"ก็...ขอบคุณทุกคนจริงๆค่ะ...บลาๆๆ"

ทีมEซักคน"แล้วก็..."

เรนะ "รักนะคะ..."

สุดท้ายก็พูดออกมาได้

เป็นสเตจที่น่ารักจริงๆค่ะ^^

[SKE Update] 0731

 (ทุกคนพุ่งชาร์จอาริตัน)

>> เมื่อวานซืนเป็นสเตจสุดท้ายของม่าตัน
โอตะSKEคนหนึ่งที่ตัดสินใจใช้ช่วงเวลานึงของชีวิตมาสัมผัสประสบการณ์ในวงที่ตัวเองรัก
และสิ้นเดือนนี้เค้าจะเปลี่ยนจาก SKE48 ม่าตัน ไปเป็น โกโต้ มายูโกะ โอตะธรรมดาคนนึงแล้ว
สเตจสุดท้ายของม่าตันมีริอง เรียวฮะ ไอสะ ไปดูกันด้วยค่ะ เพื่อนรุ่น 6 ^^ และยูนิตสุดท้ายตามรีเควสต์ของม่าตันคือ tonari no bana กับเพื่อนซี้ โอชิริน เพื่อนในกลุ่ม "คิโมะทาเบะ" ที่สิ้นเดือนนี้ไปจะเหลืออยู่ในวงจากเดิมสามคน แค่โอชิรินคนเดียว..

>> เมื่อวานก็เป็นสเตจจบการศึกษาของอาริตัน เหมือนกัน ถึงจะเพิ่งอายุ15 แต่น้องก็เลือกที่จะเดินทางตามความฝันใหม่ สเตจสุดท้ายของเค้าก็มีรุ่นพี่ใหญ่อย่างเรนะ อาคาริน อยู่กันครบ และเป็นสเตจที่อบอุ่นมากๆ
ยูนิตสุดท้ายตามรีเควสต์คือ senaka kara dakishimete กับกลุ่มเพื่อนสมัยเคงคิวเซย์
สเตจสุดท้ายนี้มีเพื่อนร่วมรุ่นหลายต่อหลายคน รุ่นน้องสมัยเคงคิว และเมมทีมEแบบครบทีมมาส่งด้วยค่ะ โชคดีนะอาริสะ

>> เมื่อวานนอกจากจะเป็นสเตจสุดท้ายของอาริตันแล้วยังเป็นวันครบรอบ 6ปีของSKE48รุ่น1
ที่ตอนนี้จาก23คน เหลืออยู่ในวงแค่ 5 คน (จูรินะ เรนะ มาซานะ เน่ซัง นิชิชิ)
เป็นผู้บุกเบิกที่ฝ่าฟันกันมาทำให้SKEเป็นSKEอย่างทุกวันนี้

บลอคมาซานะ

"อยากจะอยู่ด้วยกันทั้ง 23 คนอีกครั้ง
ถึงความเป็นไปได้แทบจะเป็น 0%

กลุ่มคนที่ร่วมกันสร้าง SKE48 ด้วยกันขึ้นมา
ฉันจะไม่มีวันลืมพวกเขาเด็ดขาด"

ขอบคุณรุ่น1ทุกคนค่ะ 。・°°・(＞_＜)・°°・。