[สเตจจบการศึกษา] จดหมายจากจิคาโกะถึงเรียวฮะ

ถึง เรียวฮะซัง

คิตากาว่า เรียวฮะที่ฉันได้ใช้เวลาอยู่ด้วยนั้นเป็นคนที่เต็มไปด้วยความใจดีค่ะ

คำพูดที่เรียวฮะซังเคยพูดไว้ เธอพูดว่า "จนถึงตอนนี้ที่ได้ทำงานมาก็มีช่วงเวลาที่เจ็บปวด ฉันไม่อยากให้เมมเบอร์คนอื่นต้องมาเจอกับความเจ็บปวดแบบที่ฉันเคยเจอ"

ด้วยคำพูดนั้น อย่างเวลาที่เธอเห็นเมมเบอร์รู้สึกประหม่าเพราะติดเซมบัตสึครั้งแรก เธอก็เป็นคนแรกที่เข้าไปถามไถ่ แล้วก็เข้าไปกอด

ตอนที่ฉันได้เลื่อนขึ้นทีม S ก็ด้วย ช่วงที่ฉันอยู่คนเดียวในทีมที่ไม่มีเพื่อนรุ่นเดียวกัน เรียวฮะซังก็เข้ามาคุยด้วย ทำให้สบายใจขึ้นทั้งที่ตัวเองก็เป็นคนขึ้อายแท้ๆ

ตอนแรกฉันคิดว่า "ทำไมถึงได้เซ้าซี้ขนาดนี้นะ" แต่มาคิดดูตอนนี้ ที่ทำไปก็เพื่อจิกะนั่นเอง จิกะที่ทึ่มๆคนนั้นตอนนี้เข้าใจแล้วล่ะ

ถ้ามีคนที่กำลังหนักใจอยู่ก็จะยื่นมือเข้ามาช่วยแม้ต้องเสียสละตัวเอง เรียวฮะซังน่ะใจดีมากๆจนล้นเกินเลย

แต่ว่าไม่ใช่แค่ใจดีนะ เรื่องที่ฉันโดนดุก็มีบ่อย ถ้าบ่นออกมาแม้แต่นิดเดียวก็จะโดนดุหนักมาก รู้สึกว่าทะเลาะกันก็มี แต่ก็เป็นฉันที่อารมณ์เสียเองตลอดเลย เรื่องพวกนั้นต้องขอโทษด้วยที่ทำให้ลำบากนะ

น่าแปลกที่ฉันจำไม่ได้เลยว่าทำไมเราถึงสนิทกัน เมื่อไหร่ที่เราเริ่มไปค้างบ้านกัน เริ่มไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ รู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ข้างๆกันตรงนี้ กลายเป็นคนที่อยู่ข้างๆกันเสมอ

ตอนแรกเราเป็นเด็กๆในทีมด้วยกัน วันๆก็เล่นสนุกโหวกเหวกโวยวายตามประสา

แต่เมื่อเวลาผ่านไป เราก็ได้เป็นลีดเดอร์กับรองลีดเดอร์ของทีม

ถ้าเป็นคนที่เคยเห็นเราตอนเริ่มแรกคงคิดไม่ถึงแน่ๆ เราเคยสบายมากๆเพราะมีพวกรุ่นพี่อยู่ เพราะงั้นพอถึงเวลาที่เราต้องมาอยู่ในฐานะคนคอยสรุปภาพรวมให้ทุกคนแล้วเราไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไง เรื่องที่จะสอนรุ่นน้องก็ไม่สามารถสื่อสารออกไปได้ เราเลยได้คุยกันเรื่องทีมเยอะมาก

เพราะเรียวฮะซังน่ะใจดีมากๆ เลยไม่ใช่คนประเภทที่จะพูดสรุปด้วยคำพูดที่เข้มงวด แต่เธอจะสรุปให้ทุกคน ทีละคนๆด้วยความรัก พวกเรารุ่นน้องคอยมองแผ่นหลังนั้นอย่างดีเลย

พอมองย้อนกลับไปในช่วงที่เรียวฮะซังลำบากมากที่สุดในฐานะลีดเดอร์ จิกะเองช่วยอะไรไม่ได้เลย ทั้งการรับฟังเรื่องของเรียวฮะซัง ทั้งเรื่องที่อยู่ข้างๆเวลาที่ลำบาก ทั้งเวลาที่หนักใจฉันก็ไม่สามารถให้คำปรึกษาอะไรได้เลย

เพราะในทีมมีรุ่นพี่น้อย รุ่นพี่ที่จะปรึกษาด้วยได้ก็มีน้อย พอคิดว่าเธอต้องรับภาระคนเดียวมากมาย ฉันก็รู้สึกผิดมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ใช่แค่ความกดดันของลีดเดอร์แต่ยังมีความกดดันในฐานะเอซและเซนเตอร์ด้วย ไหนจะเป็น MC ในรายการต่างๆ เธอต้องแบกรับความกดดันมากมาย ถึงอย่างนั้นเรียวฮะซังก็ไม่เคยแสดงความอ่อนแอออกมาให้ทั้งรุ่นน้องและฉันเห็นเลย ทั้งๆที่เข้ามาเป็นไอดอลเพราะชอบไอดอล แต่พอได้เป็นแล้วกลับมีเรื่องที่ยากลำบากมากกว่าเรื่องสนุกๆ

คนที่อยู่ข้างหน้าก็มีเรื่องที่กังวลสำหรับคนที่อยู่ข้างหน้า คนที่อยู่ข้างหลังก็มีเรื่องที่กังวลสำหรับคนที่อยู่ข้างหลัง ไม่มีใครหรอกที่ไม่มีเรื่องให้กังวล

ไม่ว่าใครก็มุ่งที่จะก้าวขึ้นไปให้สูงขึ้น ความกังวลจึงเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำให้ทุกคนยอมรับ ไม่ได้มีเฉพาะคำพูดดีๆ คำพูดที่ทำให้เสียใจก็มีเยอะ

เธอรับมันมาด้วยใจทีละอย่างๆ เป็นอีกครั้งที่ฉันคิดว่าเรียวฮะซังน่ะผ่านอะไรมาเยอะจริงๆ แต่ว่าเรื่องนี้ฉันว่าแฟนๆของเรียวฮะซังแล้วก็ตัวเรียวฮะซังเองรู้ดีที่สุด

ฉันมีความสุขจริงๆที่ได้ทำงานในฐานะทีม S อยู่ทีมเดียวกันมาตลอด แม้ว่าได้แค่นั้นจะสุดยอดแล้วก็ตาม แต่ถ้าให้พูด ฉันอยากให้เราติดเซมบัตสึ SKE48 ด้วยกันนะ

เพราะเราอยู่ด้วยกันตลอด สำหรับจิกะแล้ว เรียวฮะซังที่ทำงานในฐานะเซมบัตสึน่ะเจิดจ้ามากๆเลย

ฉันพยายามด้วยความคิดว่าสักวันตัวเองจะได้ไปอยู่ที่จุดนั้นบ้าง จนในที่สุดเมื่อถึงเวลาที่จิกะทำได้แล้ว แต่ในบรรดาเมมเบอร์ที่ได้ร้องซิงเกิ้ลนั้นกลับไม่มีเรียวฮะซังอยู่ด้วย

คำพูดที่พูดในตอนนั้นว่า "จนกว่าเรียวฮะจะกลับมาติดเซมบัตสึ ช่วยเป็นเซมบัตสึต่อไปด้วยนะ" ฉันเชื่อนะ ทั้งๆที่ฉันเชื่อคำๆนั้นแท้ๆ พอฉันพูดว่าเรามาติดเซมบัตสึด้วยกันเถอะ เธอก็ยังตอบอยู่เลยว่า "งั้นก็เป็น(เซมบัตสึ)ต่อไปสิ"

ถ้าฉันติดเซมบัตสึในเพลงที่แล้ว เพลง "Stand by you" ล่ะก็นะ...ถึงแม้ตอนนี้มันจะสายไปแล้วที่จะมาเสียดาย แต่ไม่ว่ายังไงฉันก็ยังเสียดาย

จิกะมักจะใช้เวลานานเกินไปเสมอกว่าจะทำความฝันให้เป็นจริงได้ ต้องขอโทษด้วยที่ไม่อาจทำให้ความฝันที่ "ชิปเปอร์" (Zipper ชื่อคู่หูจิกะเรียวฮะ) จะติดเซมบัตสึด้วยกันเป็นจริงได้

มันเหงาจริงๆ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหงา แม้ว่าต่อจากนี้จะยังได้เจอกันอยู่ แต่มันก็เหงาอยู่ดี

พอคิดว่าเดือนหน้าคนที่อยู่ด้วยกันมาร่วมๆ 6 ปีจะไม่อยู่ด้วยแล้ว มันก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่

เรียวฮะซังน่ะเป็นลีดเดอร์ที่เอาใจใส่เมมเบอร์ทุกๆคนมากที่สุดเท่าที่เคยเจอมาเลยล่ะ เป็นคนที่รักทีมมากกว่าใคร ฉันคิดว่าเรียวฮะซังเป็นลีดเดอร์ที่ใจดีที่สุดในโลก

จากนี้ไป ฉันก็อยากจะจับมือเดินข้างๆกันแม้เราจะแก่จนเป็นป้าหน้าย่นก็ตาม

เรียวฮะซัง 7 ปีที่ผ่านมาพยายามมาได้ดีมากเลย จากนี้ก็ขอให้คิดถึงตัวเองมากๆให้เท่ากับที่คอยคิดถึงคนรอบข้าง ให้เท่ากับที่อดทนมาตลอดนะ ถึงตาเรียวฮะซังจะมีความสุขมากๆบ้างแล้ว

ฉันรู้สึกขอบคุณมากจริงๆ มากจนไม่ว่าจะพูดขอบคุณกี่ครั้งก็ไม่พอ

สำหรับจิกะแล้ว เรียวฮะซังเป็นคนที่ฉันอยากให้มีความสุขมากที่สุดในโลก

ไม่ใช่เพื่อนธรรมดา ไม่ใช่เพื่อนสนิท แต่เรียวฮะซังเป็นคู่หูของจิกะล่ะ

ยินดีด้วยที่จบการศึกษาอีกครั้งนะ

จากผู้ที่รักเรียวฮะซังมากจนถึงขั้นหึงหวง มัตสึโมโต้ จิคาโกะ

(91)[100%SKE48 Vol.2] แปลบทสัมภาษณ์จิกะจัง (มัตสึโมโต้ จิคาโกะ)

Asteroid มัตสึโมโต้ จิคาโกะ

ความหมายของการเป็นอันดับแรกที่ได้รับเลือก

- คราวนี้เราได้ลงโซโล่กราเวียร์ครั้งแรกของคน 4 คน ในทั้งหมดนั้นมัตสึโมโต้ซังคงเป็นคนที่ทำให้ประหลาดใจที่สุด

จิกะ: นั่นน่ะสิคะ! แฟนๆคงไม่คิดว่าฉันจะถ่ายกราเวียร์แน่ แล้วก็คงมีเสียงบ่นเต็มเลยมั้งคะว่า “ไม่อยากดูเฟ้ย!” (หัวเราะ)

- พวกแฟนๆน่ะ คงจะคิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับมัตสึโมโต้ซังเลยใช่มั้ยล่ะครับ เคยคิดว่าอยากลองดูบ้างมั้ย?

จิกะ: อืมม...แน่นอนว่าก็รู้สึกเขินมากๆเลยค่ะ แต่พอได้ลองถ่ายแล้วก็สนุกมากเลย หลังจากนี้ก็อยากลองทำอีกนะ อีกอย่างมีคนพูดเยอะเลยค่ะว่าฉันเหมือนเด็กๆ ก็อยากทำอะไรที่ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น อยากให้แฟนๆทุกคนที่ได้เห็นพูดว่า “เป็นผู้ใหญ่แล้วนะ”

- ถ้าคุณคิดว่า “ได้ถ่ายชุดว่ายน้ำนี่ดีจังเลย!” พวกเราก็ดีใจครับ พอได้ถ่ายครั้งนึงแล้วคงจะมองในแง่ดีมากขึ้นล่ะมั้งครับ เห็นช่วงนี้จิปป้า (慈巴ชื่อเรียก จิคาโกะ+เรียวฮะ) พูดตลอดเลยว่า “อยากถ่ายกราเวียร์ค่ะ!”

จิกะ: อยากถ่ายกับเรียวฮะซังอยู่เหมือนกันค่ะ ถ้าเป็นเราสองคนล่ะก็ต้องสนุกมากแน่ๆ

- พอพูดถึงจิปป้า ก็รู้สึกว่าคงจะเป็นคู่ที่สำคัญต่อ SKE48 หลังจากนี้มากๆเลยครับ

จิกะ: เอ๋! จริงเหรอคะ?

- ความสดใสของทั้งสองคน เป็นสิ่งสำคัญมากเลยไม่ใช่เหรอ? คราวนี้หน้าปกก็เป็นเรียวฮะซังด้วย

จิกะ: ได้ยินมาเหมือนกันค่ะ! ดีใจมากเลยล่ะ เรียวฮะซังก็คอยดูแลมาตลอด...

- คอยดูแล (ขำ)

จิกะ: ค่ะ (หัวเราะ) รุ่นพี่ที่สนิทกับฉันขนาดนั้นได้ขึ้นปก ฉันเองก็ได้ถ่ายกราเวียร์เดี่ยวครั้งแรกดีใจมากๆเลย ตอนที่ถูกถามว่า “ถ้าถ่ายชุดว่ายน้ำล่ะจะว่าไง?” ก็รู้สึกกังวลค่ะ แต่ว่าถือเป็นโอกาสที่ดีสำหรับตัวเอง ถ้าฉันปฏิเสธแล้วโอกาสนี้ตกไปเป็นของคนอื่นก็คงไม่อยากเป็นอย่างนั้น ก็เลยตอบ “ตกลงค่ะ!” ออกไป

- นี่คงเป็นความกล้าที่มัตสึโมโต้ซังเรียกออกมาแหละครับ ตอนที่เข้าร่วมกิจกรรมของ SKE48 มีเรื่องที่ต้องใช้ความกล้ามั้ย?

จิกะ: เอ? อะไรน้า?

- งั้นกลับกัน เคยมีเรื่องที่ทำไม่ได้เพราะไม่กล้าบ้างมั้ย?

จิกะ: เรื่องนี้ไม่มีค่ะ! ฉันน่ะตั้งใจไว้แล้วว่าไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ทำเต็มที่ ไม่ว่าจะทำได้ห่วยแค่ไหนก็ต้องเต็มที่ อย่างเรื่องเต้นแม้แต่ตอนนี้ก็ยังห่วยอยู่ แต่ว่าแบบนั้นมันไม่ได้ฉันอยากทำให้ดีทั้งหมดเลยค่ะ เพราะงั้นเลยตั้งใจซ้อมมาก

- เป็นพวกที่ถ้ามีเรื่องที่ทำไม่ได้อยู่จะไม่พอใจสินะ (หัวเราะ)

จิกะ: ไม่พอใจค่ะ! จะร้องเพลง หรือเต้นก็เหมือนกัน อยากจะแสดงอารมณ์ตามแต่ละเพลงให้เก่งขึ้นกว่านี้ เพราะงั้นช่วงนี้ก็เลยศึกษาดูจากหนังเยอะมาก อย่าง (มิยาซาว่า) ซาเอะซังก็ดี หรือ(มัตสึอิ) จูรินะซังก็ดี อยากเป็นคนที่สามารถแสดงในแต่ละเพลงได้ดีค่ะ

- อยากไล่ตามเมมเบอร์รุ่นพี่สินะครับ?

จิกะ: ใช่ค่ะ!

- มัตสึโมโต้ซังได้เป็นรองลีดเดอร์ทีม S ซึ่งทีม S เองก็เป็นทีมที่ไม่เหมือนสมัยก่อนแล้ว ไม่ทราบว่ามีเรื่องที่อยากทำให้กับทีมหรือว่าอยากให้ทีมดูเป็นแบบไหนมั่งมั้ยครับ?

จิกะ: อยากให้เป็นทีมที่ก้าวข้ามทีม S สมัยก่อนค่ะ เป็นทีมที่ทุกคนเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น เทียบกับช่วงสเตจ “Seifuku no me” ตอนนี้ยังมีจุดที่ยังไม่ดีพอ ดังนั้นตัวเองก็ต้องพยายามให้มากเหมือนกัน

- ในเมื่อเป็นรองลีดเดอร์แล้ว ก็พูดออกไปตรงๆเลยไม่ดีเหรอครับ?

จิกะ: ฮ่าๆๆๆๆ ถ้ามีเรื่องที่ตัวเองอยากพูด ฉันก็คิดว่าจะพูดออกไปค่ะ

- มีอย่างนึงที่คราวนี้เราถามกับทุกคน ตอนนี้เมมเบอร์คนไหนที่ต้องจับตามองมากที่สุดครับ?

จิกะ: ก็คงเป็นเรียวฮะซังแหละค่ะ ถึงจะชอบเรียวฮะซังมาก แต่ถ้าเรียวฮะซังสู้ไม่ถอยฉันก็ถอยไม่ได้เหมือนกัน ถ้าในสเตจ (เรียวฮะ) แสดงออกมาดีมาก ฉันเองก็เครื่องร้อนเหมือนกัน อยากจะไล่ตามให้ทัน อยากจะก้าวข้ามให้ได้ค่ะ!

- ดูมีความรู้สึกที่แข็งแกร่งมากเลยนะครับ!

จิกะ: แน่นอนค่ะ! เคยคุยเรื่องนี้กับเรียวฮะซังเหมือนกัน แต่เขากลับตอบมาแค่ว่า “อย่างนั้นเหรอออ (ขำ)”

- ก็ดูสมกับเป็นเรียวฮะซังดีนะครับ (หัวเราะ) เพื่อที่จะก้าวข้ามเรียวฮะซัง คิดว่ามีอะไรที่ต้องทำมั่งครับ?

จิกะ: ตอนนี้ จะต้องเปล่งประกายในสเตจมากกว่าใครให้ได้ค่ะ จากนั้นก็แน่นอนว่าได้เข้าเซมบัตสึไปยืนอยู่แถวเดียวกันให้ได้

- ความคาดหวังต่อมัตสึโมโต้ซังน่ะ ตั้งแต่แรกที่เข้ามาก็เยอะมากแล้วนะครับ ถ้าถามว่าทำไม ทีมในตอนนั้น S ถึงเลือกเป็นชื่อแรก แล้วยังเป็นทีมเดียวที่เลือกด้วย

จิกะ: ไม่อยากเชื่อเหมือนกันค่ะ ในใจก็คิดว่า “ทีม S นั่นน่ะเหรอ?” แต่แน่นอนว่าคงต้องมีความหมายอะไรบางอย่างถึงได้เลือกฉันมา เรื่องเต้นในตอนแรกฉันนี่แย่สุดๆเลย รู้สึกอยากขอโทษค่ะ แล้วก็เครียดมากเลยว่ามาอยู่ทีม S จะดีเหรอ แต่ว่าถ้าไม่ใช่ทีม S ฉันก็คงไม่เด็ดเดี่ยวได้ขนาดนี้ ดังนั้นฉันว่าทีมนี้เป็นทีมที่ดีมากจริงๆค่ะ สิ่งที่รุ่นพี่สอนมาก็อยากถ่ายทอดให้รุ่นน้องต่อไปค่ะ

- ดูจะกลายเป็น “ชาว SKE48” เต็มตัวแล้วนะครับ (หัวเราะ)

จิกะ: จริงค่ะ! เป็นแบบ SKE48 มากๆเลย (หัวเราะ) ดีมากเลยค่ะที่ได้มาเป็น SKE48!